Εκπαιδευτικές Σκέψεις

Ο μάχιμος ερευνητής και δόκιμος συνεργάτης του trompagr Αυγερινός Βλαστός, γνωστός απο την περιπετειώδη διαδρομή του απο τις οροσειρές της Ηπείρου έως τις παραλίες της Κρήτης, αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή του. Το τεκμήριο που δημοσιεύουμε σήμερα, μία απόδειξη της οξυμμένης ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης στο χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, πλαισιώνεται από αναλυτική θεωρητική-σημειολογική ανάλυση του Αυγερινού Βλαστού. Ευελπιστούμε ότι με τον τρόπο αυτό εγκαινιάζεται μία συστηματική επικοινωνία του trompagr με το εν Χανίω (με παράρτημα στη Θεσσαλονίκη) ερευνητικό κέντρο του Αυγερινού Βλαστού. Ακολουθούν τα τεκμήρια και ο σχολιασμός αυτών:


"...Βασίλειος Μακρυπούλιας, υπηρέτης, ουσιαστικός, της ελληνικής εκπαίδευσης, φιλόσοφος, ιδρυτής και μέλος της φιλοσοφικής σχολής "Άρειο Ήμαρ".

Ο συγγραφέας - εκπαιδευτικός Βασίλειος Μακρυπούλιας - αδικαιολόγητα αθέατος έως προσφάτως από την κεντρική πνευματική σκηνή - είναι ένας παιδαγωγικός πολιτικός θησαυρός της ελληνικής επαρχίας. Ένας φάρος από αυτούς που το πυρ της διανοητικής τους εργασίας παράγει εκείνες ακριβώς τις μικρές ταπεινές λάμψεις "αληθούς δόξας" που φωτίζουν τις τοπικές μας κοινότητες, και που κοινωνούνται σε εκείνους ακριβώς τους βλαστούς της γόνιμης ελληνικής γης όπου ανθεί η γνήσια, ανιδιοτελής και αγνή φιλοπατρία.

Και αν το μέτρο ενός πνευματικού ανθρώπου είναι η αγάπη και η αφοσίωση των μαθητών του, τότε έχει νόημα να καταθέσουμε τη σταθερή μέριμνα των γυμνασιοπαίδων της Λέσβου να αναγράφουν το όνομα του σε ποικίλα υμνητικά συνθήματα, στους τοίχους του εκπαιδευτικού ιδρύματος το οποίο διοικεί ως γυμνασιάρχης.

Ο γραπτός λόγος του Μακρυπούλια δεν αναβλύζει μόνο από την φιλοσοφική πηγή της επίπονης ενασχόλησης του με τις μεταφυσικές περιπέτειες των επέκεινων, αλλά από τους γάμους της θεωρητικής του συγκρότησης με την πολιτική υπεράσπιση της ελληνικότητας της εκπαίδευσης στον τόπο μας και, κυρίως, την ίδια την πρακτική άσκηση του λειτουργήματος του δασκάλου.

Το πολιτικό δοκίμιο του Μακρυπούλια είναι η βιωματική συστηματοποίηση των ιδεών που παράγουν οι εμπειρίες της διδακτικής και του συνδικαλισμού, ορθολογικός στόχος των οποίων δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από την αναζήτηση μιας μεθοδολογίας για την καθαρότητα της ελληνικής φυλής.

Η πρωτοτυπία του Μακρυπούλια έγκειται στο ότι δεν αναζητά την ¨καθαριότητα¨του γένους σε μια a priori ταυτοποίηση της συνέχειας του αίματος, αλλά ταυτοποιεί την καθαρότητα του όντος με τις διαδικασίες καθαριότητας της ελληνικότητας, και αυτό είναι που κάνει το Μακρυπούλια Έλλην και Πανανθρώπινο συνάμα.

Έτσι, κατά αυτήν την έννοια, κανείς δεν είναι τελεολογικά Έλλην. Ο αισθητός βίος είναι που μας δίνει τη δυνατότητα να μετέχουμε εφήμερα στην ελληνικότητα, στις καλύτερες στιγμές μας, εκείνες που είμαστε "καθαροί" από τα αλλότρια στην ελληνικότητα μας στοιχεία.

Όπως αναρωτιέται άλλωστε συχνά ο ίδιος σε κάποιο εμβληματικό αφορισμό του, που χρησιμοποιεί σε κάθε ευκαιρία: "...τι κοινό έχουν οι κατσαρίδες με τους άπλυτους;... τίποτα, οι κατσαρίδες αξίζουν το σεβασμό μας, οι άπλυτοι τη θάλασσα για να πλυθούν".

Η ποιητική μεταφορά είναι εμφανής. Η κατσαρίδα σύμβολο της απειλής της φθοράς αλλά και συνάμα άφθαρτη στο χρόνο, αναλογικά με τον άνθρωπο, αξίζει το σεβασμό μας. Οφείλουμε να σεβόμαστε τους περιορισμούς του αισθητού κόσμου που κυριαρχείται από τη γέννηση και τη φθορά.

Οι "άπλυτοι", όρος που χρησιμοποιείται για όσους γηγενείς έχουν φθείρει την ελληνικότητα τους με αλλότρια φθοροποιά πολιτισμικά και ιδεολογικά θεωρητικά ρεύματα ή στυλιστικές ενδυματολογικές καινοτομίες, αυτοί δεν αξίζουν το σεβασμό αλλά κάτι... ίσως ανώτερο.

Αξίζουν τη θάλασσα, τη πανανθρώπινη Ελληνίδα μητέρα. Η σχέση των άπλυτων απολωλών με τη θάλασσα είναι αυτή που θα κρίνει την ¨καθαριότητα¨ τους. Ο Μακρυπούλιας δεν αφορίζει τους "άπλυτους¨ αλλά αντίθετα επικυρώνει μια βουλησιαρχική μέθοδο: έγκειται στους ίδιους τους άπλυτους η οδός της κάθαρσης στη θάλασσα ή ίσως του πνιγμού ή, πάλι ίσως, ενός ταξιδιού λυτρωτικού, ή καταστροφικού ή χωρίς επιστροφή. Ο χώρος ενός εισαγωγικού κειμένου στο έργο του Μακρυπούλια μας περιορίζει στο να επεκταθούμε στις αμφίσημες αναφορές που υποκρύπτει η μεταφορά για τη σχέση των Ελλήνων με τη θάλασσα, το ταξίδι και τη μητέρα, ή για τα κρυμμένα νοητικά σχήματα μιας γονεϊκής ενασχόλησης με την καθαριότητα και το βιογραφικό ρήγμα που επιφέρει η μετατόπιση της καθαρότητας από τον πρωτογενή κοινωνικοποιητικό χώρο της ελληνικής οικογένειας στον αρχέγονο χώρο της πανανθρώπινης καταγωγής, τη θάλασσα. Νομίζουμε, όμως, πως, ήδη, ο αναγνώστης θα είναι υποψιασμένος.

Γιαυτό θα αρκεστούμε μόνο να επισημάνουμε το εξής. Ο Μακρυπούλιας δεν είναι νεοπλατωνικός ή νεο-προσωκρατικός. Και φυσικά ασπάζεται μόνο επιλεκτικά κάποια στοιχεία μιας τευτονικής αντίληψης της ελληνικότητας στο βαθμό που αναγνωρίζει σε αυτά μια εξιδανίκευση κάποιων διαχρονικών αρετών στην πολιτική οργάνωση και τον πολεμική αρετή των προγόνων. Ο Μακρυπούλιας, κυρίως, μιλάει πολιτικά, μιλάει για το σήμερα.

Και γι' αυτό διώκεται. Πέρα από την προσοχή μας, λοιπόν, λόγω της ποιότητας των διεισδυτικών πολιτικών δοκιμίων του, αξίζει την προσοχή μας και για ένα ακόμη λόγο. Το έργο του, αναρτημένο σε ιστοσελίδα του υπουργείου παιδείας ώστε να είναι προσιτό χωρίς αντίτιμο σε κάθε συμπολίτη μας, μόλις πρόσφατα λογοκρίθηκε και κατέβηκε μετά από παρέμβαση δημοσιογράφων!!!

Επιχείρημα για τη λογοκρισία αυτή αποτέλεσε η εθνικιστική πλαισιώση των κειμένων, όπως και η παράθεση ενδιαφέροντων άρθρων από πηγές του αστικού τύπου, όπως η "Χρυσή Αυγή", ο "Στόχος", ή η "ΑΡΜΑ". Έτσι, ενώ μέχρι πρόσφατα η πρόσβαση στα τεκμήρια και το έργο του Μακρυπούλια, ήταν αυτονόητη... σήμερα δεν είναι.

Ελπίζουμε πως η τοπική κοινωνία της Λέσβου, αλλά και η τοπική Δευτεροβάθμια οι οποίες έχουν τιμήσει και αναδείξει το έργο του εθνικοσοσιαλιστή γυμνασιάρχη - σε ανταπόδοση των ποικίλων υπηρεσιών του και στις δύο - σύντομα θα τον αποκαταστήσουν.

Ως απάντηση στη λογοκρισία, δε θα δημοσιεύσουμε κάποιο αυστηρό ακαδημαϊκό κείμενο του Βασίλειου Μακρυπούλια - όπως θα μπορούσαμε να κάνουμε - γύρω από τη θεωρητική του δουλειά στη συσχέτιση των προ-σωκρατικών με την εθνικοσοσιαλιστική οντολογία ή την ελληνικότητα της σβάστικας με αριστοτελικούς όρους.

Αντίθετα, επιλέγουμε ένα αγωνιστικό κείμενο του Βασίλειου Μακρυπούλια, ένα σπάνιο τεκμήριο από την εποχή που ήταν μάχιμος εκπαιδευτικός και συνδικαλιστής, ηγετική μορφή της ΔΑΚΕ Εκπαιδευτικών Λέσβου και ταμίας ή γραμματέας της τοπικής ΕΛΜΕ.

Στο κείμενο που παραθέτουμε, αναδυκνείεται η περίοδος που η προσωπική γραφή του Μακρυπούλια απελευθερώνεται από θεσμικούς περιορισμούς και απελευθερώνει ταυτόχρονα τα κείμενα της παράταξης της ΔΑΚΕ. Τα κείμενα της ΔΑΚΕ, όπως αποδεικνύονταν στην ηλεκτρονική τους μορφή, γράφονται συχνά στον υπολογιστή του τότε προϊσταμένου της Δευτεροβάθμιας Λέσβου, γεγονός που συμβάλλει στο επιχείρημα μιας πολιτισμικής ηγεμονίας του στοχαστή.

Στο παρόν τεκμήριο τα ενδιαφέροντα στοιχεία - ως προς τις παράλληλες κειμενικότητες που αναδεικνύει - είναι το ενδιαφέρον του Μακρυπούλια να μην ασχοληθεί καθόλου με το πρωτογενές περιεχόμενο της ανακοίνωσης μιας αντίπαλης συνδικαλιστικής παράταξης αλλά να αναζητήσει τα ¨κρυμένα νοητικά σχήματα" των συντακτών της, τις πλάνες μέσω των οποίων απλοποιούν και συμπυκνώνουν τον κόσμο αλλά και τα πρωτογενή κείμενα των θεωρητικών τους αναφορών.

Με την ευχή να αποκατασταθεί η σελίδα του Βασίλειου Μακρυποούλια αναδημοσιεύουμε ένα διεισδυτικό κείμενο, το οποίο ανασύραμε μετά από επίμονη έρευνα, από τα χρόνια του αγώνα.
Αυγερινός Βλαστός"

Μικρά Διαμαντάκια

Ο ακάματος Ερευνητής Ζ. εγκαινιάζει το νέο σχολικό έτος με τις κάτωθι συνεισφορές τεκμηρίων:

Αλιεύτηκε σε αρχείο και χρονολογείται από το 1994. Ο εν λόγω κατασκευαστής επίπλων πρέπει να έχει και τις διασυνδέσεις του με το εξωτερικό και για τον λόγο αυτό έχει κάνει και την κάρτα του δίγλωσση. Μάλλον θα πρέπει να βρήκε αρκετούς πελάτες με τον τρόπο αυτό.

Αλιεύτηκε σε μπαρ της ανερχόμενης περιοχής της οδού Συγγρού στη Θεσσαλονίκη.
Δηλαδή στην περίπτωσή μας μπορούμε να πιούμε μόνο 18άρι Wiskey ή κανένα παλαιωμένο κρασί; Gin, vodka, ούζο, λευκό κρασί κλπ. απαγορεύονται διά ροπάλου.

Επαναστάτης Διδάκτορας

Οι ραγδαίες πολιικές εξελίξεις και η ρευστότητα του κοινωνικού σκηνικού ενισχύουν το ερευνητικό ενδιαφέρον για τα προσωποπαγή πολιτικά κόμματα, τα οποία αναμένεται να διαδραματίσουν ιδιαίτερο ρόλο στο προσεχές διάστημα। Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζουμε τον Μεμονωμένο Υποψήφιο της εκλογικής περιφέρειας Ρεθύμνου, Μάρκο Ιερωνυμάκη του Ιωσήφ, επικεφαλής του σχηματισμού "Διδακτορική Επανάσταση Κοινωνικής Αντίστασης", ή αλλιώς Δ।Ε.Κ.Α. Οι προσεκτικοί αναγνώστες ήδη θα διέκριναν το προφανές. Ο Μάρκος Ιερωνυμάκης επέλεξε να τιτλοφορήσει το συνδυασμό του επικαλούμενος την έννοια του "Διδάκτορα", καθότι δραστηριοποιείται στην περιφέρεια, όπου εδρεύει το πανεπιστήμιο Κρήτης. Είναι γνωστό, ότι η κοινωνική ιδιότητα του διδάκτορα αποτελεί διαβατήριο στην διψασμένη για γνώση κοινωνία του Ρεθύμνου, ενώ ταυτόχρονα ελκύει το ενδιαφέρον σημαντικού τμήματος του γυναικείου εκλογικού σώματος της πόλης- παράγοντας καθοριστικός για την επιτυχία σε μία περιφέρεια όπου κάθε υποψήφιος καλείται να αντιμετωπίσει την Όλγα Κεφαλογιάννη.

Ο Μάρκος Ιερωνυμάκης κατέφυγε στην μετονομασία του κόμματός του κατά τις εκλογές του 2009. Το 2007 είχε κατέλθει επικεφαλής συνδυασμού με το ακρωνύμιο Μ.Α.Π.Α. Η μετεξέλιξη -προϊόν συνεδριακής διαδικασίας, κατά την οποία επικράτησε έναντι της "αναβάθμισης"- αναδεικνύει την ιδεολογική ευελιξία και την ικανότητα του Μάρκου Ιερωνυμάκη να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του μέλλοντος. Η δικαίωση της επιλογής αυτής είναι αυταπόδεικτη, αν δει κανείς τα σχετικά αποτελέσματα. Το 2007 το Μ.Α.Π.Α. συγκέντρωσε μόλις 51 ψήφους, ενώ το 2009 η "Διδακτορική Επανάσταση Κοινωνικής Αντίστασης" εκτινάχθηκε στις 94, ήτοι 0.18%. Γνωστοί σχολιαστές επιχείρησαν να κατατάξουν τον συνδυασμό στην λεγόμενη εξωκοινοβουλευτική αριστερά, ορμώμενοι απο την αναφορά της λέξης "Επανάσταση" στον τίτλο του κόμματος, αλλά και του τελικού αποτελέσματος.

Ειδικότερα στοιχεία φανερώνουν το εσφαλμένο αυτών των συλλογισμών. Στο 182 Εκλογικό Τμήμα Συβρίτου, ο συνδυασμός "Διδακτορική Επανάσταση Κοινωνικής Αντίστασης" αναδείχθηκε τρίτος, αφήνοντας πίσω του παραδοσιακές δυνάμεις της καθεστωτικής και μη αριστεράς. Πιο συγκεκριμένα, επί 181 εγκύρων ψηφοδελτίων το ΠΑ.ΣΟ.Κ. συγκέντρωσε μόλις 122 ψήφους, η Νέα Δημοκρατία 43, η "Διδακτορική Επανάσταση Κοινωνικής Αντίστασης" 9, το ΛΑ.Ο.Σ. 3, η Δημοκρατική Αναγέννηση 2, το Κ.Κ.Ε. 1, όσες και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, ενώ οι παραδοσιακές δυνάμεις του "χώρου" καταποντίστηκαν ολοκληρωτικά. Με αφετηρία αυτή την επιτυχία ο Μάρκος Ιερωνυμάκης έχει δρομολογήσει διεργασίες συμμετοχής στο ευρύ κοινωνικό μέτωπο, καθότι τον Απρίλιο του 2010 εθεάθη σε ανοιχτή σύσκεψη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Εκεί δήλωσε, διακόπτοντας τον εισηγητή, τη συμφωνία του με τους γενικούς στόχους που θα ετίθεντο, ζήτησε να ειδοποιηθεί, καθότι έπρεπε να φύγει και έφυγε. Πολιτικοί επιστήμονες διακρίνουν στις διεργασίες αυτές προοπτικές δυναμικής ανόδου του Κ.Κ.Ε. στο 182 Ε.Τ. Συβρίτου, ενώ ορισμένοι -που έχουν υιοθετήσει πορίσματα της λεγόμενης "γλωσσολογικής στροφής"- συνδέουν τα τελευταία γεγονότα με το πατρώνυμο του Μάρκου Ιερωνυμάκη.

Σερραϊκά Νέα

Το παρόν τεκμήριο αποτελεί μία ξεχωριστή έκφραση της λαϊκής αυτενέργειας. Πρόκειται για την εφημερίδα Δημοκρατική Εξουσία, μία "Οικουμενική Ποιητική Εφημερίδα", η οποία κυκλοφορεί στο νομό Σερρών από διμελή εκδοτική ομάδα [Απόστολος Μπόικος και Κατερίνα Κωτούλα]. Στο υπό παρουσίαση φύλλο δημοσιεύεται εκτενές πρόγραμμα πολιτικής και ηθικής αναμόρφωσης της χώρας, αρθρωμένο σε 15 "Νοήματα". Η φιλοσοφική αφετηρία του οικουμενικού-ποιητικού μανιφέστου γύρω από την ενότητα των όντων, σύντομα δίνει τη θέση της σε συγκεκριμένες προτάσεις και θέσεις για την προοπτική της λαϊκής αναμόρφωσης. Ο προσεκτικός αναγνώστης θα σταθεί ιδιαίτερα στα εδάφια 4, 5 και 6 του κειμένου, καθώς αναδεικνύουν την επιμονή της αντίθεσης κέντρου-περιφέρειας στον 21ο αιώνα. Στο πλαίσιο αυτό ξεχωρίζει η πρόταση για μεταφορά της "νέας πρωτεύουσας της Ελλάδας στους δήμους του σημερινού Ν. Σερρών"- λογική η οποία απαντάται και στο έργο του Π. Κομπίλα ιδρυτή του Κόμματος Δικαίου, ο οποίος σθεναρά είχε υποστηρίξει την ανάγκη μεταφοράς της πρωτεύουσας στους Χουλιαράδες Ιωαννίνων. Οι φιλομαθείς αναγνώστες ας ανατρέξουν στις δημοσιεύσεις περί του Π. Κομπίλα για να μπορούν να προχωρήσουν σε μία συγκριτική ανάγνωση των δύο κειμένων. Το όλο ζήτημα της μεταφοράς της πρωτεύουσας διαπλέκεται με συγκεκριμένες προτάσεις για τη διοικητική αναδιοργάνωση του νομού Σερρών, αναγκαία προϋπόθεση για την δραστηριοποίηση των λαϊκών συμβουλίων και της εξασφάλισης της οργανικής ενότητας των πόλεων της χώρας.

Ο Toni Rigatoni είχε την τύχη να αλιεύσει το φύλλο της Δημοκρατικής Εξουσίας τον Ιανουάριο του 2010 στο παγωμένο δημοτικό στάδιο Σερρών, ενώ παρακολουθούσε τον αγώνα για το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας Πανσερραϊκού- Θρασύβουλου με τελικό σκορ 2-2. Σημαντική υπήρξε η αρωγή φίλων του συνδέσμου φιλάθλων Che Guevara Serres Club, οι οποίοι υπέδειξαν την παρουσία του εκδότη της εφημερίδας στις κερκίδες του γηπέδου.

Κεκαυμένες Ανησυχίες

Ή παρούσα ανάρτηση του Ερευνητή Ζήτα προκάλεσε γενικό ενθουσιασμό στο επιτελείο του trompagr, ενώ οριστικοποίησε την προαγωγή του Ερευνητή Ζήτα σε trompista Πρώτης Τάξεως. Το κείμενο και η αρχειακή τεκμηρίωση δεν χρειάζονται περαιτέρω παρουσίασης- απλώς σημειώνουμε ότι ένεκα τεχνικών περιορισμών δεν εστάθη δυνατή η ανάρτηση μίας εικόνας, γεγονός όμως που δεν αλλοιώνει το πνεύμα της δημοσίευσης.

"Τα σημερινά τεκμήρια αλιεύθηκαν σε τοίχους της Αθήνας το καλοκαίρι του 1979 και 1980. Ως γνωστόν τη μακρινή εκείνη εποχή ο Κωνσταντίνος ο Α' ο Καραμανλής ήταν πρωθυπουργός και το 1980 μεταπήδησε στην προεδρία της δημοκρατίας μας.
Την μακρινή εκείνη εποχή οι γνωστές συσκευές κλιματισμού (γνωστές ως "Αρχοντίσιον"-ως προνόμιο των αρχόντων τότε, ή/και "Αρκουδίσιον"-με σαφή αναφορά στις πολικές αρκούδες) δεν ήταν διαδεδομένες όπως σήμερα, κόστιζαν μία περιουσία, κατανάλωναν τα κέρατά τους και γενικά θεωρούνταν (από τους μη έχοντες) τεκμήριο πολυτελούς διαβίωσης. Συνεπώς οι προτροπές αυτές πρέπει να έχουν άμεση σχέση και με την κλιματιστική πενία της εποχής. Το γεγονός ότι μετά την επικράτηση των κλιματιστικών δεν κυκλοφορούν συχνά παρόμοια πονήματα ενισχύει την άποψή μας.
Μέσα στον καλοκαιρινό καύσωνα το κέντρο της Αθήνας γέμισε με αυτοκόλλητα διαστάσεων 6 Χ 12 εκ. όπως αυτά που παρουσιάζουμε σήμερα. Ως δράστης των κειμένων είναι το Καντιωτικό περιοδικό "Μαθητική Αστραπή". Το εν λόγω έντυπο κυκλοφόρησε από το 1950 ως το 1999. Σε ότι αφορά τον Αυγουστίνο Καντιώτη, ένα ψάξιμο στο διαδίκτυο θα σας ανταμείψει.

Το γεγονός ότι ο φυσικός καύσων είναι ανυπόφορος χρησιμοποιείται σε αντίστιξη με τον ηθικό καύσωνα που προκαλεί ο γυμνισμός και η λογική συνεπαγωγή του μεταφυσικό καύσωνα της κολάσεώς. Προσωπικά έχω δοκιμάσει μόνο τον φυσικό καύσωνα, οι άλλες δύο μορφές του καύσωνα δεν με έχουν απασχολήσει, ούτε ξέρω πώς εμφανίζονται. Αν κάποιος ξέρει, μπορεί να με ενημερώσει επί του θέματος.





Σε ότι αφορά τον σκανδαλισμό των ψυχών, τα Σόδομα και τα Γόμορρα και την οργή του θεού δεν έχω ίδια άποψη. Οι εγκυκλοπαίδειες και οι μύθοι της παλιάς διαθήκης δεν είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικές στα παραπάνω θέματα. Το ότι ο Θεός μπορεί να λυπηθεί τον τόπο όταν γίνουμε σεμνοί, βρίσκεταί πάνω από τις διανοητικές μου δυνατότητες.




Σημειώνουμε το χριστιανοπρεπές και ελληνοπρεπές ντύσιμο σε αντίθεση με τα έκφυλα όντα του εξωτερικού. Συμπέρασμα: η χώρα και ο πολιτισμός της κινδυνεύει από τα έκφυλα και εισαγόμενα αυτά όντα. Μήπως πρόκειται για εξωγήινους;



Σε ότι αφορά το δίλημμα Θεός-ντυμένοι, Σατανάς-γδυτοί, η απάντηση είναι μάλλον δεδομένη.

Ερευνητής Ζήτα"

Peking Calling

Η υπερπληθώρα δημοσιευμάτων γύρω από την Κίνα, διανθισμένα με κοινοτυπίες για δράκους, γίγαντες και βεντάλιες, καθιστά επιτακτική την ενασχόληση με την ιστορική διαδρομή της κινεζικής επανάστασης και των ιδεολογικών αντιπαραθέσεων, που διαμόρφωσαν τη φύση του σημερινού καθεστώτος. Πολλοί φίλοι του trompagr έχουν επιχειρήσει διερευνητικές συζητήσεις με μικροπωλητές προερχόμενους από την χώρα της μακρινής Ανατολής με πενιχρά αποτελέσματα, ιδίως όταν θίγονται τα θέματα της χήρας του Μάο, της συμμορίας των τεσσάρων και της περίφημης γάτας που επιμένει να τρώει τα δύσμοιρα ποντίκια. Η παρούσα ανάρτηση αποσκοπεί στην πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών γύρω από τις συζητήσεις στο εσωτερικό του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας στην ευαίσθητη περίοδο ύστερα από το θάνατο του προέδρου Μάο.

Πιο συγκεκριμένα παρουσιάζονται ορισμένες σελίδες από τις αποφάσεις του 11^ου εθνικού συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, που κυκλοφόρησαν από το Ε.Κ.Κ.Ε. το 1977, με τίτλο Ζήτω το 11^ο Εθνικό Συνέδριο του Κ.Κ. Κίνας, Υλικά και Ντοκουμέντα. Στις σελίδες αυτές ο αναγνώστης μπορεί να πληροφορηθεί για τη σύνθεση του Προεδρείου του Συνεδρίου (223 μέλη), της Κεντρικής Επιτροπής (201 μέλη), των αναπληρωματικών της Κεντρικής Επιτροπής (132 μέλη), του Πολιτικού Γραφείου και των αναπληρωματικών του Πολιτικού Γραφείου. Ο γνώστης των εσωτερικών συσχετισμών στο κινεζικό κομμουνιστικό κίνημα μπορεί εύκολα να διακρίνει την ηγεμονία της πλειοψηφούσας τάσης και τον εξοστρακισμό των οπαδών της συμμορίας των τεσσάρων. Ταυτόχρονα η επισήμανση γάμα (γ) στα ονόματα των γυναικών-μελών των καθοδηγητικών οργάνων αναδεικνύει ζητήματα ποσοστώσεων και νέο-φεμινιστικών μεθόδων, ενδεικτικά του πρωτοπόρου πνεύματος του κινεζικού σοσιαλισμού. Τέλος, το επιτελείο του trompagr προκηρύσσει μέγα διαγωνισμό καλώντας τους υπομονετικούς αναγνώστες να εντοπίσουν σε πόσα καθοδηγητικά πόστα εξελέγη ο σύντροφος Τσιν Τσι –βέϊ.

Το παρόν έργο προέρχεται από τη συλλογή του Toni Rigatoni. Η μοναδικότητα του αντιτύπου τεκμαίρεται από την ύπαρξη χειρόγραφων σημειώσεων στο περιθώριο των σελίδων, στο εξής ύφος: «Το 1974 ο Μάο ήταν 81 ετών. Είχε ακόμα η σκέψη του την οξύτητα, τη διαύγεια και τη δύναμη που χρειαζόταν για τη διαμόρφωση της θεωρίας των τριών κόσμων; Γιατί δεν αναφέρει [το κείμενο] λέξη για τον Τσου Εν-λάϊ που συγκεκριμενοποίησε τη θεωρία αυτή; Φαίνεται πώς έχει δίκιο ο Εμβέρ Χότζα. Το ραδιόφωνο του Πεκίνου (γαλλική εκπομπή) είπε μια βραδιά –το πρώτο πενθήμερο του Οχτώβρη 1977- ότι ο Μάο για πρώτη φορά μίλησε για τη θεωρία των 3 κόσμων σε αμερικανούς φιλοξενούμενους το 1974 και ύστερα ο Τσου Εν-λάϊ συγκεκριμενοποίησε τη θεωρία αυτή» (σ. 47-48: περιθώριο κάτω δεξιά). Αν κάποιος αναγνώστης μπορεί να αποδείξει ότι υπήρξε αυτός που σημείωσε τα παραπάνω, το trompagr δεσμεύεται να επιστρέψει την παρούσα έκδοση στον αρχικό κάτοχο.

Δεινόσαυροι, Διπλοδοκοι και Ελαιόλαδο

Η παρούσα δημοσίευση αποσκοπεί στον εμπλουτισμό της συζήτησης για την εξέλιξη του πλανήτη και τα ερωτήματα περί της καταγωγής του ανθρώπινου είδους. Ταυτόχρονα, προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για τις διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων μεταναστών στις Ηνωμένες Πολιτείες την περίοδο του μεσοπολέμου. Τέλος, αποτελεί ένα σαφές δείγμα της εξέλιξης του κλάδου των διαφημίσεων και την επιστράτευση επαγωγικών σχημάτων για την προώθηση του διαφημιζόμενου προϊόντος.

Τα ζητήματα αυτά αναδεικνύει η διαφήμιση του εκλεκτού ελαιολάδου Aristocratic, η οποία δημοσιεύτηκε στον ελληνο-αμερικανικό τύπο της δεκαετίας του 1930. Η επιστημονική διαπίστωση για την εξαφάνιση των δεινοσαύρων αποσκοπεί στην προσέλκυση του φιλομαθούς αναγνώστη. Στη συνέχεια, με διαλεκτικό τρόπο οι δεινόσαυροι και η αδηφαγία τους δημιουργούν συνειρμούς για την προοπτική επιβίωσης του ανθρωπίνου είδους. Στο κρίσιμο εκείνο σημείο τονίζεται η ανάγκη αποφυγής των δεινοσαύριων σφαλμάτων και η συμβολή του διαφημιζόμενου ελαιολάδου.

Ο σύντομος αυτός σχολιασμός δεν παραγνωρίζει ένδιαφέρουσες παραμέτρους τόυ παρόντος τεκμηρίου, όπως η χρήση της ραδιοφωνικής εκπομπής, που σημειώνεται στο τέλος. Επίσης, δεν μπορεί να αγνοήσει κανείς ότι η χρήση του συγκεκριμένου επιστημονικού επιχειρήματος για την υποστήριξη του ελαιολάδου είναι ασυγκρίτως πιο ενδιαφέρουσα από σύγχρονες διαφημίσεις για Λεσβίες "που ξέρουν από καλό λάδι" εξαιτίας της καταγωγής τους και άλλους παρόμοιους εμπειρικούς και ηθικοπλαστικούς συνειρμούς για "παρθένα" έλαια.

Το παρόν τεκμήριο εντοπίστηκε από τον Toni Rigatoni κατά τη διάρκεια έρευνάς του για την επιρροή του baseball και των μπασκετικών cheerleaders στη διαμόρφωση του ελληνο-αμερικανικού ανδρικού προτύπου.

Κενές Σελίδες και Έντονες Διαμαρτυρίες

Το παρόν τεκμήριο φιλοδοξεί να αναδείξει τους φιλοσοφικούς προβληματισμούς του Ευάγγελου Βαρελίδη, οι οποίοι έχουν ως αφετηρία τη συνειδητοποίηση της φθίνουσας πορείας του πλανήτη μας. Το επιτελείο του trompagr στερείται της ικανότητας για μια θεωρητική αποτίμηση της λογικής αλληλουχίας των θέσεων του Ευάγγελου Βαρελίδη οπότε αρκείται σε μια δευτερεύουσα επισήμανση.

Το κείμενο αρθρώνεται σε τρείς σελίδες εν είδει προκήρυξης εμφανίζοντας ένα πάγιο χαρακτηριστικό ανάλογων εκδόσεων, καθώς συναντούμε και εδώ το φαινόμενο της κενής τελευταίας σελίδας. Είναι μάλλον απίθανο να υποθέσουμε ότι οι σκέψεις του συγγραφέα δεν μπορούσαν να επεκταθούν πέραν της τρίτης σελίδας. Ενισχυτικά προς τούτο σημειώνουμε ότι ο Ευάγγελος Βαρελίδης έχει συγγράψει εκτενές έργο διακοσίων σελίδων με τον χαρακτηριστικό τίτλο Σκέπτομαι άρα υπάρχω, είμαι όμως οι σκέψεις μου;, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ηλιοδρόμιον. Κατά συνέπεια αλλού θα πρέπει να αναζητήσουμε τα αίτια της κενής σελίδας και ουχί στην εξάντληση των διανοητικών εφοδίων του γράφοντος. Έμπειροι συνεργάτες του trompagr προτείνουν την ακόλουθη διττή ερμηνεία. Η κενή σελίδα στο επίπεδο του συμβολισμού αναπαριστά το άπειρο πεδίο της ανθρώπινης νόησης πάνω στο οποίο καλέιται να στοχαστεί ο αναγνώστης. Σε ένα πιο πρακτικό επίπεδο παρέχει στον αναγνώστη τη δυνατότητα να κρατήσει σημειώσεις, να κάνει πολύπλοκους καθημερινούς υπολογισμούς, να καταγράψει τηλέφωνα και άλλες πληροφορίες. Με τον τρόπο αυτόν το κείμενο, ως υλικό πλέον τεκμήριο, αποκτά μια αυτόνομη υπόσταση και μετατρέπεται σε χρήσιμο εργαλείο της καθημερινότητας.

Διατηρώντας την πεποίθηση ότι το θεωρητικό αυτό ζήτημα θα προκαλέσει το ενδιαφέρον των αναγνωστών του trompagr και συμμεριζόμενοι τις θέσεις του Ευάγγελου Βαρελίδη για τις "απελπισμένες ερωτικές καψούρες" παραδίδουμε προς σχολιασμό το παρόν τεκμήριο, το οποίο ανευρέθη από τον Toni Rigatoni.

Χ. Ποσάδας

Τους τελευταίους μήνες μια σειρά ενδείξεων μαρτυρούν την αναθέρμανση του ενδιαφέροντος γύρω από την οργάνωση των εν Ελλάδι Ποσαδιστών, δηλαδή του Ελληνικού Τμήματος της Ποσαδικής Διεθνούς ή αλλιώς του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κόμματος-Ποσαδιστές. Οι θέσεις και η τακτική της εν λόγω οργάνωσης αναλύονται εκτενώς στο περιοδικό Κομμουνιστική Ενότητα και σε ποικίλους ιστότοπους, ενώ ηλεκτρονικό λήμμα έχει καταχωρηθεί σε διάσημη ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια. Σημειώνουμε εν τάχει, για τους πλέον ανενημέρωτους αναγνώστες μας, ότι η Ποσαδική Διεθνής, εκ του λατινοαμερικανού Χ. Ποσάδα, πρωταγωνίστησε στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα με καινοτόμες αντιλήψεις για την προοπτική του διαγαλαξιακού σοσιαλισμού, αλλά και την απλόχερη υποστήριξη που παρείχε στη Σοβιετική Ένωση στην ταραγμένη δεκαετία του 1980. Εδώ, περιοριζόμαστε στην παρουσίαση του έργου του Χ. Ποσάδα Η Παγκόσμια Κρίση του Καπιταλισμού, η Προετοιμασία του Πολέμου και τα Προβλήματα της Τακτικής, που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Επιστήμη- Κουλτούρα- Πολιτική το 1980. Οι Εκδόσεις Επιστήμη- Κουλτούρα- Πολιτική ανέλαβαν την παρουσίαση των αναλύσεων του Ποσάδα στο ελληνικό κοινό και το επιτελείο του trompagr διαθέτει μεγάλη συλλογή των εν λόγω εκδόσεων. Δύο σημαντικά θέματα αναδεικνύονται από το πλούσιο εκδοτικό πρόγραμμα των εν Ελλάδι Ποσαδιστών. Το ένα σχετίζεται με την παραγωγή πρωτότυπων έργων για την ελληνική πολιτική κατάσταση [βλ. Το Ενιαίο Μέτωπο στην Ελλάδα και το Πρόγραμμα των Κοινωνικών Μετασχηματισμών], όπου ο Χ. Ποσάδας εξειδίκευε τις γενικές κατευθύνσεις τις Διεθνούς στις ιδιαόμορφες ελληνικές συνθήκες. Το δεύτερο προκύπτει από την ευρύτητα των αναλύσεων, οι οποίες ξεφεύγουν από τον στείρο οικονομισμό, αλλά εκτείνονται με άνεση σε πτυχές του εποικοδομήματος. Ενδεικτικά αναφέρουμε το Χ. Ποσάδας, Ο Θρίαμβος της Ανθρωπότητας και του Σοσιαλισμού στην Ολυμπιάδα της Μόσχας και το σπάνιο Χ. Ποσάδας, Η Συμβολή της Μουσικής του Μπετόβεν στην Οργάνωση των Κομμουνιστικών Συναισθημάτων της Ανθρωπότητας. Το τελευταίο αυτό έργο λείπει από τη συλλογή του trompagr- ας θεωρηθεί λοιπόν η παρούσα δημοσίευση μια έκκληση στα συναδελφικά αισθήματα των ενδεχόμενων κατόχων του σπάνιου αυτού πονήματος.

"Μη Βλασφημείτε!" [η συνέχεια]

Εμπλουτίζοντας την συλλογή αρχειακού υλικού γύρω από το ζήτημα της βλασφημίας το επιτελείο του trompagr παρουσιάζει τις δραστηριότητες της «Αντιβλασφημικής Ομάδας ‘Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός’». Η εν λόγω οργάνωση πρωταγωνίστησε στον αντι-βλασφημικό αγώνα από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, ξεχωρίζοντας για τον άμεσο και μαχητικό λόγο της. Το εν λόγω τεκμήριο, ένα κλασικό «τρικ» σε εθνοπρεπές χρώμα, φέρει στη μία όψη διαδοχικές ερωταπαντήσεις και στη δεύτερη εξηγηματικό κείμενο διανθισμένο με πρωτότυπη εικονογράφηση. Ο βλάσφημος, σύμφωνα με τους συντάκτες του κειμένου, είναι κατά σειρά εχθρός του χριστού, ετοιμάζει τα καρφιά της σταυρώσεως αυτού, δεν είναι έλληνας, δεν είναι άνθρωπος, είναι χειρότερος από τα ζώα και αρκετά χειρότερος από τον ίδιον τον σατανά. Παρουσιάζει ενδιαφέρον η επισήμανση ότι η βλασφημία «μας εκθέτει στα μάτια των ξένων», καθώς αναδεικνύει πιθανό δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ της Αντιβλασφημικής Ομάδας και του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού. Από την άλλη, η εν λόγω επισήμανση φωτίζει την εσπεραντική-διεθνιστική λειτουργία της βλασφημίας, εφόσον «οι ξένοι» μπορούν να αντιληφθούν τον έλληνα βλάσφημο δίχως να γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα.

Το παρόν τεκμήριο αλιεύτηκε από τον Toni Rigatoni κατά τη διάρκεια εξόρμησης σε μοναστήρι στην ελληνοαλβανική μεθόριο. Λόγοι διακριτικότητας και στοιχειωδεις συνωμοτικοί κανόνες καθιστούν αδύνατη, τουλάχιστον προς ώρας, την παροχή επιπλέον στοιχείων.

"Μη Βλασφημείτε!"

Με ιδιαίτερη χαρά το trompagr παρουσιάζει σήμερα ένα μοναδικό εύρημα του οξυδερκούς "ερευνητή Ζήτα". Η αποστολή της εν λόγω εικόνας και του συνοδευτικού περιγραφικού κειμένου κατοχυρώνει τον "ερευνητή Ζήτα" στη συλλογική συνείδηση των αναγνωστών μας και αποδεικνύει τις ανεξάντλητες ερευνητικές εφεδρείες του trompagr. Η σημερινή δημοσίευση ας σταθεί παράδειγμα προς μίμηση για τους νεότερους ερευνητές.

Ακολουθεί η περιγραφή του ακάματου συνεργάτη.

Το εν λόγω τεκμήριο που παρουσιάζουμε κυκλοφορούσε στα τρόλεϊ το 1973 απ' όπου και απαλλοτριώθηκε από εκκολαπτόμενη κριτικό της τέχνης (που τελικά κατάληξε να γίνει μελισσοκόμος) και δωρήθηκε στο σημερινό κάτοχό του. Δράστης του πονήματος είναι ο ζωγράφος Στα[μάτης?] Παπασταματίου το 1973. Ο αγνώστων λοιπών στοιχείων καλλιτέχνης μπορεί να είναι αγιογράφος το επάγγελμα αν κρίνουμε από την αναφορά σε κάποιον "Σταμ. Παπασταματίου" με το εργαστήριο του οποίου συνεργάστηκε κατά τα έτη 1978-1981 κάποιος άλλος αγιογράφος μέλος του αντίστοιχου κλαδικού συλλόγου. (Η πληροφορία από την ιστοσελίδα του του Πανελληνίου Συλλόγου Αγιογράφων). Τυπώθηκε στο τυπογραφείο Παν. Μπουντούρη-Θεοδ. Μίχου, Γερανίου 20, Ομόνοια, τηλ 543275. Η μαζική αναπαραγωγή του μνημείου αυτού της τέχνης σε μέγεθος περίπου Α4 πρέπει να έγινε με σκοπό τον συνετισμό της νεολαίας που εκείνο τον καιρό μάλλον είχε χάσει τα ελληνοχριστιανικά της ιδεώδη πριν τα ξαναβρεί με την αναρρίχηση του κ. Χριστόδουλου Παρασκευαῒδη στον αρχιεπισκοπικό θρόνο (απ΄το 1998 ως το 2008), τότε αρχιγραμματέα της διορισμένης από τη χούντα Ιεράς Συνόδου. Εικάζουμε ότι η έμπνευση την κυκλοφορίας μίας τόσο ριζοσπαστικής και υψηλής τέχνης αφίσας οφείλεται στον ανώνυμο και ακούραστο φύλακα των πεπρωμένων της φυλής, σε κάποιον συνταγματάρχη (ή και ανώτερου βαθμού) υπεύθυνο του Α2 ή της ΕΗΔ στο επιτελείο στρατού της εποχής. Πρέπει κανείς να δει με δέος και θαυμασμό την δύναμη της ψυχής του καλλιτέχνη που μέσα από την αφαιρετική απεικόνιση των δέντρων δεξιά του Εσταυρωμένου καταφέρνει να μας δώσει δείγματα των πλέον σύγχρονων ρευμάτων της τέχνης, παράλληλα με τις πιο "παραδοσιακές" τεχνικές του υπόλοιπου πίνακα. Τα σύννεφα αποτελούν ένα κομβικό σημείο σε αντίστιξη με τον κακό όφι και το ρητορικό ερώτημα του Εσταυρωμένου. Σημειώνουμε ακόμη την ιστορική ανακρίβεια της απουσίας των ληστών ένθεν και ένθεν του Υιού του Θεού κατά την διάρκεια του μαρτυρίου του. Η κύρια σύνθεση αντανακλά το πνεύμα και την κυρίαρχη ιδεολογία της εποχής. Η Χούντα βρίσκεται στο τέλος της, τα μηνύματα ανυπακοής έχουν αρχίσει να εμφανίζονται σε πολλά επίπεδα. Στην περίπτωσή μας ο στρατευμένος καλλιτέχνης καλείται να περάσει ένα από τα μηνύματα της Ελλάδος των Ελλήνων Χριστιανών προς τη νεολαία. Για την επίτευξη του συγκεκριμένου αποτελέσματος προβαίνει σε μία εικαστική αντίστιξη ανάμεσα στον υπάκουο, βαθύτατα θρησκευόμενο και μη υβρίζοντα ένστολο και το αντίθετό του. Ο βλάσφημος φορά χρωματιστό καμπάνα παντελόνι, μεσάτο σακάκι, τρέφει μακράν κόμη και φαβορίτες. Για όσους έχουν αμφιβολίες ως προς τα αποτελέσματα της κατάπτυστης βλασφημίας, εκτός από την εικαστική απεικόνιση, υπάρχει και η εξήγηση: "ΒΛΑΣΦΗΜΕ: Επί της κεφαλής σου λιθοβολείς!!"

"Τους πάγους θα λειώσουμε με τα δικά μας χνώτα"

Το παρόν τεκμήριο εγγράφεται στις ιδεολογικές αναζητήσεις του ευρύτερου σοσιαλδημοκρατικού κινήματος στην Ελλάδα και ειδικότερα τη συζήτηση για την "κυβερνώσα αριστερά" του 21ου αιώνα.

Συντάκτης του ο Βασίλειος Ξουλίδης, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό του Σπύρου Βούγια στη Θεσσαλονίκη το μακρυνό 2002.
Στο σύντομο μανιφέστο του ο Βασίλειος Ξουλίδης περιγράφει σε αδρές γραμμές το περιεχόμενο του αντι-δεξιού αγώνα, προτείνοντας ταυτόχρονα σχέδια κεντροαριστερής συνεργασίας. Το 2002, την εποχή της εκσυγχρονιστικής λαίλαπας παρόμοιες αντιλήψεις συγκινούσαν ελάχιστους στους κόλπους της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας. Η ιστορική εξέλιξη έμελλε να δικαιώσει τον Βασίλειο Ξουλίδη, καθώς η οικονομική κρίση έχει
αναθεμάνει τα σχέδια για μια ευρύτερη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων ιδιαίτερα στον πολύπαθο δήμο Θεσσαλονίκης. Το trompagr καίτοι επιμένει στην αυτοτέλεια των συνεπών επαναστατικών δυνάμεων δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει τις αγαθές προθέσεις του Βασίλειου Ξουλίδη και να υπενθυμίσει το προσκλητήριό του.

Το "τρικ" που δημοσιεύουμε σήμερα βρέθηκε στο σκονισμένο πεζοδρόμιο της οδού Κασσάνδρου στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια μανιώδους αφισσοκόλησης από τον Toni Rigatoni.

Μεγάλα Ερωτήματα

Το παρόν τεκμήριο έχει μεγάλη συναισθηματική αξία για το επιτελείο του trompagr. Πρόκειται για το βιβλίο του
"καθηγητού Άγγελου Νεζερίτου" Ο κομμουνισμός διαλύεται εις το οινόπνευμα;, το οποίο βασίστηκε σε αντίστοιχη γαλλική έκδοση των Αντουάν και Φιλίπ Μεγιέρ. Στις 134 σελίδες του βιβλίου ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με εκατοντάδες ανεκδοτολογικά περιστατικά, ευτράπελα επεισόδια και ανέκδοτα με κύρια θεματική την κατάσταση στις σοσιαλιστικές χώρες. Ο Άγγελος Νεζερίτης προκειμένου να εισαγάγει τον αναγνώστη στο πνεύμα του βιβλίου παραθέτει μια ευσύνοπτη εισαγωγή, απόσπασμα της οποίας δημοσιεύουμε σήμερα. Στη συνέχεια ακολουθούν εκατοντάδες "ανέκδοτα"
διαρθρωμένα σε θεματικές ενότητες. Το συλλεγέν υλικό εντυπωσιάζει για την ευρύτητά του, καθώς χρονικά καλύπτεται η περίοδος από τον πρώιμο Μαρξ έως τον ύστερο Μπρέζνιεφ. Αναλόγως εντυπωσιακή είναι και η γεωγραφική εποπτεία του συγγραφέως, καθώς ανθολογούνται ανέκδοτα από το Βιετνάμ έως και την Τσεχοσλοβακία. Ο παρατηρητικός αναγνώστης μπορεί ίσως να διακρίνει την υπεραντιπροσώπευση του στρατάρχου Τίτο, ο οποίος εμφανίζεται να πρωταγωνιστεί σε μεγάλο τμήμα του βιβλίου. Το γεγονός αυτό πιθανόν να οφείλεται σε τυχαίους παράγοντες. Μια πιο καχύποπτη ανάγνωση θα συσχέτιζε το γεγονός με την πλήρη απουσία σχετικών ιστοριών από την ανταγωνιστική σοσιαλιστική Αλβανία. Στις τελευταίες σελίδες ο Άγγελος Νεζερίτης παραθέτει πλούσιο βιογραφικό σημείωμα, στο οποίο ξεχωρίζουμε την παρουσία του στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, την συγγραφή 50 (πενήντα) πραγματειών, την προεδρία του συνδέσμου "Κλήμης ο Αλεξανδρεύς", την προεδρία του στην "Εκτελεστική Επιτροπή Ιδρύσεως Ιδιωτικού Πανεπιστημίου", την προεδρία του στον "Πανελλήνιο Σύνδεσμο Μετόχων Α.Ε. Θωμάς ο Ακύνατος", την πρόσκλησή του από το Propeller Club, το ταξίδι του στο Λιχνενστάιν, την εκδοτική του παρουσία στο "ετήσιο περιοδικό σύγγραμα Τέχνη-Επιστήμη-Τεχνική" και την ίδρυση της "Ελευθέρας Ανωτάτης Σχολής Βυζαντινών Σπουδών εις το Κάστρον της Μονεμβασίας". Στις "ερασιτεχνικές ασχολίες" του ο συγγραφέας επιμένει ότι αρέσκεται στην "λήψη αξιόλογων φωτογραφιών και στην ακρόαση ωδικών πτηνών".

Σήμερα δημοσιεύουμε το εξώφυλλο του βιβλίου, το τέλος της εισαγωγής, στο οποίο κατατίθεται η πρόταση για τη σύσταση "Συλλόγου Προστασίας Χάρτου" ως αντίρροπο στην κομμουνιστική επιρροή, καθώς και μια σελίδα περιέχουσα ορισμένα ανέκδοτα, αντιπροσωπευτικά του συνόλου.
Σε περίπτωση που μας ζητηθεί, το επιτελείο του trompagr θα παρουσιάσει στο ευρύτερο κοινό το πλήρες βιογραφικό σημείωμα του συγγραφέως. Ανάλογη είναι η δέσμευσή μας για δημοσίευση ανεκδότων, αναλόγως της ζήτησης. Δεχόμεθα και "παραγγελίες", ήτοι εστιασμένες παρακλήσεις για ιστορικά πρόσωπα και περιόδους.

Το παρόν τεκμήριο αποκτήθηκε το 1995 στα Ιωάννινα, σε βιβλιοχαρτοπωλείο που τερμάτιζε το βίο του έναντι του
κεντρικού ταχυδρομείου. Συνοδός του Toni Rigatoni σε εκείνη την ευτυχή εξόρμηση ήταν η Μαρ. Καρ. την οποία και
ευχαριστεί για μία ακόμα φορά.

Μεγάλα Μέντιουμ - Μεγάλες Ευκαιρίες

Με τη δημοσίευση του παρόντος τεκμηρίου το trompagr επιστρέφει στην τακτική του λειτουργία. Ορισμένοι φίλοι και αναγνώστες απέδωσαν την παρατεταμένη σιωπή στην εξάντληση του αποθέματος τεκμηρίων. Δεν γνωρίζουμε το σκοτεινό κέντρο, που βρίσκεται πίσω από τις διαδόσεις αυτές, αλλά διαβεβαιώνουμε ότι τα αποθέματα τρόμπας παραμένουν σε υψηλά επίπεδα. Επιπλέον, νέοι συνεργάτες έρχονται να ανανεώσουν το υπάρχον επιτελείο του trompagr, συνεισφέροντας την εξεταστική τους ματιά και την ερευνητική τους εμπειρία.

Λαμπρό παράδειγμα αποτελεί ο "ερευνητής Ζήτα", η ταυτότητα του οποίου παραμένει μυστική, ένεκα της θέσης που κατέχει σε κορυφαίο πολιτιστικό ίδρυμα της χώρας. Δημοσιεύουμε το τεκμήριο που μας απέστειλε, καθώς και σύντομη περιγραφή, με την βεβαιότητα ότι εγκαινιάζουμε μια σταθερή συνεργασία. Η τελευταία δημόσια φωτογραφία του "ερευνητή Ζήτα" εμφανίστηκε σε πρόσφατο τεύχος εντύπου αποφοίτων με έδρα την Θεσσαλονίκη. Το στοιχείο αυτό το προσκομίζουμε, προκειμένου να διαψεύσουμε ενδεχόμενη προσπάθεια αμφισβήτησης -με τη μέθοδο της προβοκάτσιας- της ένταξης του "ερευνητή Ζήτα" στην ομάδα του trompagr.

Ακολουθεί το κείμενό του:

"Βρέθηκε στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου μου στις 31-7-2009. Ο έμπειρος πνευματιστής (με θαυμαστικό παρακαλώ) έχει την εικοσαετή εμπειρία και λύνει όλα τα σεξουαλικής φύσεως προβλήματα, αισθηματικά και δικαστικά. Ως Bonus υπάρχει και το φυλακτό. Η Αγγλική μετάφραση έχει διαφορές ως προς τη σημασία και τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Σημειώστε ακόμα την ύπαρξη διαφορετικού τηλεφώνου για τους αγγλόφωνους και τους ελληνόφωνους, καθώς και ότι ο αγγλόφωνος δεν χρειάζεται να ρωτήσει σε ποιό πάτωμα βρίσκονται τα γραφεία του μέντιουμ, υπό την προϋπόθεση ότι ξέρει ελληνικά."

Πανεθνικός Συναγερμός Σωτηρίας

Η εγγύτητα των επικείμενων ευρωεκλογών καθιστά αναγκαίο τον προσανατολισμό του trompagr προς θέματα σχετικά με τις δραστηριότητες κομματικών σχηματισμών και την επιρροή ιδεολογικών ρευμάτων στην διαμόρφωση της πολιτικής καθημερινότητας. Στο κλίμα αυτό, παρουσιάζουμε την προκήρυξη του Γεωργίου Ι. Μελά, ταξιάρχου εν αποστρατεία και, ο οποίος ηγήθηκε από το 2000 του Κινήματος Αλήθειας Λευτεριάς και Αγάπης (Κ.Α.Λ.Α.). Το παρόν τεκμήριο ανήκει στις πρώιμες απόπειρες συγκρότησης του ιδεολογικού πυρήνα του κινήματος, γεγονός που ερμηνεύει την απουσία κάθε αναφοράς στον πολιτικό αυτό σχηματισμό. Το Κ.Α.Λ.Α. κυκλοφόρησε δύο διαδοχικές προκηρύξεις, τον Μάρτιο και τον Οκτώβριο του 2000 αντίστοιχα, οι οποίες αποτυπώνουν την μετεξέλιξη της σκέψης του Γεωργίου Μελά και την οργανωτική συγκρότηση των προσπαθειών του.

Κεντρικός άξονας, που διατρέχει το πρώιμο αυτό κείμενο, είναι η αποκάλυψη της εβραϊκής συνωμοσίας, ενώ παράλληλα είναι ευκρινής η προσπάθεια δημιουργίας ερεισμάτων στην ελληνική νεολαία, όπως μαρτυρά η προσφώνηση ‘αγαπημένα μας ελληνόπουλα’. Η σκέψη του Μελά παρουσιάζει πρωτοτυπία, καθώς ο εβραϊκός παράγοντας εμφανίζεται υπεύθυνος για την ελληνική υπογεννητικότητα, την πρόκληση του Πελοποννησιακού πολέμου, την παράδοση της Κωνσταντινούπολης και άλλα γεγονότα της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Υπερβαίνοντας τα στενά εθνικά πλαίσια, ο συγγραφέας ακολουθώντας μια γραμμική ιστοριογραφική αντίληψη, αναδεικνύει την εβραϊκή υπαιτιότητα της επανάστασης των Μπολσεβίκων, του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, τη ‘διάλυση’ της Σοβιετικής Ένωσης και την ανακάλυψη των μικροτσιπς-βιοτσιπς [δυστυχώς όμως όχι και των potato-chips]. Στη συνέχεια, ο Γεώργιος Μελάς επιχειρεί τη σύνδεση του εβραϊκού παράγοντα με τις τεκτονικές στοές, επιμένοντας ιδιαίτερα στο ρόλο τους στην συγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος. Προκειμένου να αποφύγει τυχόν αντιφάσεις, καθότι προηγουμένως ο ‘διεθνής εβραϊσμός’ εμφανιζόταν ως υποκινητής της ‘διάλυσης’ της Σοβιετικής Ένωσης, εξηγεί ότι ‘οι εβραίοι σατανιστές με τους μασώνους (…) άδειασαν τους κομμουνιστές (…) γιατί σήμερα θέλουν [οι εβραίοι σατανιστές] να επικρατήσουν μέσω της σατανολατρείας!!!’.

Το τέλος της προκήρυξης φανερώνει τις ιδεολογικές διεργασίες στους κόλπους του κινήματος, καθώς μνημονεύεται η ίδρυση του Πανεθνικού Συναγερμού Σωτηρίας με επικεφαλής τον Γεώργιο Μελά. Όπως ήδη σημειώσαμε, ο σχηματισμός αυτός σύντομα έδωσε τη θέση του στο Κίνημα Αλήθειας, Λευτεριάς και Αγάπης, μια σαφή μετατόπιση από την αίσθηση του επείγοντος στην στρατηγική θέαση μιας νέας κοινωνικής πραγματικότητας. Το αναντίρρητο γεγονός της αυτονομίας της σκέψης του Γεωργίου Μελά τεκμαίρεται από την επιλογή του να μην συνταχτεί με τους σχηματισμούς του παλαιού πολιτικού κόσμου, παρότι κατά δήλωσή του, ο αδερφός του υπήρξε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Φημολογείται, ότι η παρέμβασή του υπήρξε καθοριστική στην ανακοπή της δυναμικής του Κ.Α.Λ.Α., καθώς υπήρχε διάχυτη ανησυχία ότι ο νεοπαγής σχηματισμός θα μπορούσε να ανακόψει την πορεία της κεντροδεξιάς προς την εξουσία. Το παρόν τεκμήριο δόθηκε στον Toni Rigatoni το μακρινό 1999 σε κεντρικό δρόμο των Αθηνών, κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής διαδήλωσης, ιδιοχείρως από τον Γεώργιο Μελά.

Η παρούσα επιστολή αποτελεί μοναδικό τεκμήριο για την κατάσταση στην μεταπολεμική Ελλάδα.Ο Σωτήριος Μπούγος εκ Νέας Κορίνθου απηύθυνε τον Μάιο του 1946 διάγγελμα προς τον αμερικανικό λαό επιζητώντας τη βοήθειά του.Ο Σωτήριος Μπούγους αναλυτικά αναφέρεται στη ζηλοφθονία της πλειονότητας των συμπολιτών του, την οποία συσχετίζει με την επιρροή του στο γυναικείο φύλο και της μοναδικής του προσωπικότητας. Εξιστορώντας τις ποικίλες περιπέτειες του βίου του ο αδικημένος -κατά δήλωσή του- γόης επιζητεί χρηματική και ενδυματική στήριξη "προς εξύψωσι της γοητείας" του, επισυνάπτοντας και μια φωτογραφία του προς επίρρωσι των λεγομένων του.
Η επιστολή αυτή ανευρέθη στην αρχειακή συλλογή του Β. Βλαβιανού, εκδότη της ελληνοαμερικανικής εφημερίδας Εθνικός Κήρυξ [Vassos Vlavianos Collection, California State University of Sacramento, Box 7].

Η κοινοποίησή της υπήρξε δύσκολη υπόθεση, κυρίως εξαιτίας των προσωπικών δεδομένων που περιέχει. Τελικά, επικράτησε η επιθυμία του trompagr να συμβάλλει με τον ταπεινό αυτό τρόπο στην πλούσια ιστοριογραφική συζήτηση γύρω από την περίοδο του ελληνικού εμφυλίου και να εμπλουτίσει τα ερευνητικά ερωτήματα των φιλόπονων ιστορικών. Αποτέλεσε η επιστολη Μπούγουπροάγγελο του Σχεδίου Μάρσαλ ή συσχετίζεται με τις δραστηριότητες της -ελεγχόμενης από τον Ο.Η.Ε.- U.N.R.A; Τι ζητήματα αναπαραστάσεων του αισθηματικού βίου θέτει το νέο ντοκουμέντο και κατά πόσο αδυνατίζει την παραδοσιακή ανάλυση, που θα απέδιδε την κοινωνική περιθωριοποίηση του Μπούγου στις ταξικές αντιθέσεις στο χωριό και την πόλη; Αποκαταστάθηκε ο συμπαθής γόης με την βοήθεια του αμερικανικού παράγοντα; Μήπως μια τέτοια διαπίστωση θα οδηγούσε στην επανεξέταση της εμβέλειας του αντιαμερικανισμού στην ελληνική ύπαιθρο; Είναι σαφές, ότι έρευνες του τελευταίου διαστήματος, όπως η τηλεοπτική "Μεγάλη Αλλαγή", θα μπορούσαν να στηριχθούν στην επιστολή Μπούγου για να ενισχύσουν τα φιλοαμερικανικά και αντικομμουνιστικά τους συμπεράσματα. Στο σημείο αυτό το trompagr αναλμβάνει το ρίσκο που του αναλογεί και προσφέρει στο πιάτο το μοναδικό αυτό τεκμήριο διατηρώντας την πεποίθηση ότι η αλήθεια είναι επαναστατική, τα γεγονότα πεισματάρικα και οι απαντήσεις θα δοθούν και θα είναι ντάλα μεσημέρι.

Το ιδιαίτερα ρευστό πολιτικό σκηνικό της παρούσας συγκυρίας αποτυπώνεται στις πολυάριθμες διεργασίες συγκρότησης νέων κομματικών σχηματισμών, οι οποίοι προτίθενται να τροποποιήσουν τους υπάρχοντες συσχετισμούς. Ιδεολογικές συγκολλήσεις, εφήμερες και ιδιότυπες συμμαχίες, νέοι φιλόδοξοι σχηματισμοί συνθέτουν ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και προκλητικό πεδίο διερεύνησης.

Το παρόν τεκμήριο αφορά την εμφάνιση του νέου πολιτικού Κόμματος 'Κοινωνία' με πρόεδρο τον 37χρονο Μανώλη Β. Βολουδάκη. Το κόμμα 'Κοινωνία' προσελκύει το ενδιαφέρον, καθότι δηλώνει ευθαρσώς οτι αποτελεί την 'πολιτική παράταξη συνεχιστών του Καποδίστρια' και προσδιορίζει ότι το "ΠΙΣΤΕΥΩ μας κατάγεται από Εκείνον που υπήρχε πριν δημιουργηθεί ο κόσμος. Για αυτό δεν μασάμε τα λόγια μας'. Οι θέσεις αυτές, από τον ιστότοπο του κόμματος αναφέρονται επιγραμματικά στην δισέλιδη προκήρυξη που παρουσιάζουμε, όπου ξεχωρίζει η προβολή ενός εναλλακτικού δρόμου για την ελληνική εξωτερική πολιτική, μέσω της συνταύτισης με την ομόδοξη Ρωσία. Η θέση αυτή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς δείχνει την αυξανόμενη επιρροή του ρωσικού παράγοντα στις ιδεολογικές διεργασίεςτης χώρας, ενώ παράλληλα αφαιρεί το μονοπώλιο της εκπροσώπησης των ρωσικών συμφερόντων από τους τηλεοπτικούς πωλητές βιβλίων. Παράλληλα, η δήλωση των ιδρυτών του κόμματος ότι βρίσκονται 'υπό την καθοδήγηση Πνευματικών Πατέρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας' δημιουργεί αυξημένες προσδοκίες συνέννωσης των ποικιλόμορφων χριστιανικών πολιτικών σχηματισμών του παρελθόντος. Ως ένδειξη της αυξανόμενης επιρροής της 'Κοινωνίας' μπορεί να θεωρηθείη υψηλή θέση που κατέλαβε ο Ιωάννης Καποδίστριας στον σχετικό διαγωνισμό τηλεοπτικού καναλιού, παρά τη συντονισμένη συκοφαντική εκστρατεία που εξαπέλυσαν οι υποστηρικτές του Αγγλικού και του Γαλλικού Κόμματος.

Το παρόν τεκμήριο ευρέθη από έναν νέο ερευνητή της τρόμπας, όστις επιδεικνύει ιδιαίτερη φιλοπονία και συνέπεια. Ευχαριστούμε θερμά τον Santet και ευελπιστούμε σε σταθερή συνεργασία.

Το έντονο δημόσιο ενδιαφέρον για την συμπεριφορά και τις τάσεις της νεολαίας καθιστά επιτακτική την παρουσίαση του παρόντος τεκμηρίου, καθώς εγγράφεται στη μακρά παράδοξη της ορθόδοξης διαφώτισης γύρω από τις μετωπικές οργανώσεις σκοτεινών κύκλων με επιρροή στη νεολαία. Πιο συγκεκριμένα, στην ιδιαίτερα πυκνογραμμένη και πλούσια σε στοιχεία προκήρυξη της Ορθόδοξης Χριστιανικής Νεολαίας Αθηνών καταδεικνύεται η διασύνδεση του προσκοπικού φαινομένου με τις επιδιώξεις της μασωνίας. Η σύγκρουση μεταξύ προσκόπων, ορθοδόξων, μασώνων και άλλων σαλαμέμπορων προσφέρεται για ενδελεχή παρατήρηση, καθώς αποτελεί πεδίο παραγωγής άφθονων τεκμηρίων, που αφορούν τις δραστηριότητες της παρούσης ιστοσελίδας.

Στο συγκεκριμένο τεκμήριο ξεχωρίζουμε την επισήμανση της συγκρότησης ενός Ενιαίου Μετώπου που συντονίζει ‘αρχαιολάτρες, υλιστές, αιρετικούς, γκουρουιστές, γελωτοποιούς κατευθυνόμενους τηλεπαρουσιαστές, θεατρίνους, δημοσιογράφους, ψευτοαναρχικούς, κομμουνιστές κλπ’ που ‘λησμονούν τις διαφορές τους και συμμαχούν εναντίον του χριστού’. Από την εκτίμηση αυτή φυσικά ανακύπτουν ορισμένα ερωτήματα και δη γύρω από τη χρήση του όρου ‘ψευτοαναρχικοί’ και την ενδεχόμενη προσδοκία των συντακτών της προκήρυξης να αποκτήσουν πρόσβαση σε κύκλους αυθεντικών αναρχικών. Στην ερμηνευτική αυτή κατεύθυνση συμβάλει και η παρουσία της φράσης ‘Συμβολή Ενάντια στην Κοινωνική Πλύση Εγκεφάλου’ που προσδιορίζει το στόχο της νεοπαγούς ορθόδοξης οργάνωσης. Τέλος, δεν μπορούμε παρά να υποδεχτούμε με ανακούφιση την έναρξη λειτουργίας ‘ενός καθαρά ορθόδοξου χριστιανικού τηλεοπτικού καναλιού’ που φιλοδοξεί να θέσει ‘τέρμα στην τηλεοπτική πλύση εγκεφάλου’.

Ο αεικίνητος φίλος Spiti tou Laou προσκόμισε το παρόν τεκμήριο σε πρόσφατη συνάντηση κορυφής. Τον ευχαριστούμε και συνιστούμε μια επίσκεψη στον ιστότοπό του [www.sparilas.blogspot.com], ο οποίος περιέχει ειδήσεις για κοινό ειδικών ενδιαφερόντων.

Η συζήτηση γύρω από την αναβάθμιση των ελληνικών ακαδημαϊκών ιδρυμάτων και ειδικότερα η αγωνία της διεθνούς κατοχύρωσης αυτών, σε γενικές γραμμές αφήνει παγερά αδιάφορο το επιτελείο του trompagr. Παρόλα αυτά, η παρούσα δημοσίευση παροτρύνει την ανάληψη τολμηρών και καινοτόμων πρωτοβουλιών, που θα συμβαδίζουν με το πνεύμα της διεθνοποίησης του ακαδημαϊκού χώρου και την ενίσχυση της πολυπόθητης διεπιστημονικότητας. Έχοντας βαθιά εμπιστοσύνη στην ευελιξία και την διορατικότητα της νέας ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων υποδεικνύουμε την ύπαρξη δύο εγνωσμένης φήμης καθηγητών στην πόλη της Αθήνας. Ο καθηγητής Αχμάντ και ο καθηγητής Djitte αποτελούν αναμφίβολα προσωπικότητες, που θα μπορούσαν να ανανεώσουν τα κορεσμένα προγράμματα των τμημάτων των ανθρωπιστικών σπουδών, καθώς τα ενδιαφέροντά τους ακροβατούν μεταξύ Θεολογίας, Φιλοσοφίας, Ψυχολογίας και Ιστορίας.

Διορατικές Πολιτικές Εκτιμήσεις

Η παρούσα αναδημοσίευση από το έργο του Πέτρου Κομπίλα, του ιδρυτή του Κόμματος Δικαίου, Σκέψεις και Στοχασμοί ενός Ανθρώπου (Ιωάννινα, 1993) φιλοδοξεί να συμβάλει στις ποικίλες διεργασίες για την εμφάνιση ενός νέου πολιτικού φορέα και ταυτόχρονα να αναδείξει τις διορατικές εκτιμήσεις του συγγραφέα. Οι αναγνώστες που δεν είναι ενήμεροι των δραστηριοτήτων του Πέτρου Κομπίλα, θα πρέπει να καταφύγουν σε παλαιότερες σχετικές αναρτήσεις προκειμένου να γνωρίσουν το έργο του. Στις σελίδες που παρουσιάζουμε ο Πέτρος Κομπίλας προχωρά σε αποτίμηση των παραδοσιακών πολιτικών σχηματισμών και προβαίνει σε δημόσια δέσμευση μη συνεργασίας ανεξαρτήτως του εκλογικού αποτελέσματος. Στη συνέχεια διατυπώνει μια ρηξικέλευθη πρόταση αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού, με άξονα την επικείμενη ρυθμιστική θέση του Κόμματος Δικαίου. Στη σκέψη του Πέτρου Κομπίλα ξεχωρίζει η κρυπτική διατύπωση «Κομπίλας ανεβαίνει, κουτάλια, πηρούνια και μαχαίρια» [σ. 54], αλλά και η ευθεία πρόταση συνεργασίας με μεμονωμένες προσωπικότητες του παλαιού πολιτικού κόσμου. Έχοντας ως αφετηρία ότι οι προτάσεις αυτές διατυπώθηκαν το 1993 αντιλαμβανόμαστε τη διορατικότητα του αρχηγού του Κόμματος Δικαίου, καθώς αναφέρεται στον Κ. Σημίτη και στον Κ. Στεφανόπουλο σε μια περίοδο που αμφότεροι βρισκόταν στο περιθώριο των εξελίξεων. Στη σχετική λίστα διακρίνεται η συμπαγής παρουσία εκπροσώπων της ανανεωτικής αριστεράς, τοπικοί πολιτευτές, ο Παναγιώτης Μυλωνάς που «ασχολείται στην ΕΡΤ με τη Δημοτική Μουσική» και η τότε ανένταχτη δημοσιογράφος Λιάνα Κανέλλη. Στη συνέχεια παρατίθενται διάφορες καταστατικές διατάξεις γύρω από τη συγκρότηση του Κόμματος Δικαίου, ορισμένες εκ των οποίων απαντούμε σήμερα σε ψευδεπίγραφες ριζοσπαστικές συσσωματώσεις, όπως το Κόμμα των Δημοκρατικών. Τέλος, δεν μπορούμε παρά να ξεχωρίσουμε την καινοτόμο οργανωτική αρχή που διατυπώνεται στη σ. 57, σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται η εγγραφή στο Κόμμα Δικαίου πολιτικών ή πολιτών που φέρουν συγκεκριμένα επίθετα.

Σε πρόσφατη επίκεψη μας στα Ιωάννινα εντοπίσαμε τον αεικίνητο Πέτρο Κομπίλα επί πεζοδρόμου πλησίον του κτηρίου της Νομαρχίας. Η κατήφεια στο βλέμμα του, απότοκος της βαθιάς απογοήτευσης για την στασιμότητα του πολιτικού γίγνεσθαι, λειτούργησε αποτρεπτικά για ενδεχόμενη συνομιλία. Σε κάθε περίπτωση, γνωστοποιούμε στους πολυπληθείς αναγνώστες και υποστηρικτές του ότι ο αρχηγός του Κόμματος Δικαίου παραμένει στις επάλξεις.