"Μη Βλασφημείτε!"

Με ιδιαίτερη χαρά το trompagr παρουσιάζει σήμερα ένα μοναδικό εύρημα του οξυδερκούς "ερευνητή Ζήτα". Η αποστολή της εν λόγω εικόνας και του συνοδευτικού περιγραφικού κειμένου κατοχυρώνει τον "ερευνητή Ζήτα" στη συλλογική συνείδηση των αναγνωστών μας και αποδεικνύει τις ανεξάντλητες ερευνητικές εφεδρείες του trompagr. Η σημερινή δημοσίευση ας σταθεί παράδειγμα προς μίμηση για τους νεότερους ερευνητές.

Ακολουθεί η περιγραφή του ακάματου συνεργάτη.

Το εν λόγω τεκμήριο που παρουσιάζουμε κυκλοφορούσε στα τρόλεϊ το 1973 απ' όπου και απαλλοτριώθηκε από εκκολαπτόμενη κριτικό της τέχνης (που τελικά κατάληξε να γίνει μελισσοκόμος) και δωρήθηκε στο σημερινό κάτοχό του. Δράστης του πονήματος είναι ο ζωγράφος Στα[μάτης?] Παπασταματίου το 1973. Ο αγνώστων λοιπών στοιχείων καλλιτέχνης μπορεί να είναι αγιογράφος το επάγγελμα αν κρίνουμε από την αναφορά σε κάποιον "Σταμ. Παπασταματίου" με το εργαστήριο του οποίου συνεργάστηκε κατά τα έτη 1978-1981 κάποιος άλλος αγιογράφος μέλος του αντίστοιχου κλαδικού συλλόγου. (Η πληροφορία από την ιστοσελίδα του του Πανελληνίου Συλλόγου Αγιογράφων). Τυπώθηκε στο τυπογραφείο Παν. Μπουντούρη-Θεοδ. Μίχου, Γερανίου 20, Ομόνοια, τηλ 543275. Η μαζική αναπαραγωγή του μνημείου αυτού της τέχνης σε μέγεθος περίπου Α4 πρέπει να έγινε με σκοπό τον συνετισμό της νεολαίας που εκείνο τον καιρό μάλλον είχε χάσει τα ελληνοχριστιανικά της ιδεώδη πριν τα ξαναβρεί με την αναρρίχηση του κ. Χριστόδουλου Παρασκευαῒδη στον αρχιεπισκοπικό θρόνο (απ΄το 1998 ως το 2008), τότε αρχιγραμματέα της διορισμένης από τη χούντα Ιεράς Συνόδου. Εικάζουμε ότι η έμπνευση την κυκλοφορίας μίας τόσο ριζοσπαστικής και υψηλής τέχνης αφίσας οφείλεται στον ανώνυμο και ακούραστο φύλακα των πεπρωμένων της φυλής, σε κάποιον συνταγματάρχη (ή και ανώτερου βαθμού) υπεύθυνο του Α2 ή της ΕΗΔ στο επιτελείο στρατού της εποχής. Πρέπει κανείς να δει με δέος και θαυμασμό την δύναμη της ψυχής του καλλιτέχνη που μέσα από την αφαιρετική απεικόνιση των δέντρων δεξιά του Εσταυρωμένου καταφέρνει να μας δώσει δείγματα των πλέον σύγχρονων ρευμάτων της τέχνης, παράλληλα με τις πιο "παραδοσιακές" τεχνικές του υπόλοιπου πίνακα. Τα σύννεφα αποτελούν ένα κομβικό σημείο σε αντίστιξη με τον κακό όφι και το ρητορικό ερώτημα του Εσταυρωμένου. Σημειώνουμε ακόμη την ιστορική ανακρίβεια της απουσίας των ληστών ένθεν και ένθεν του Υιού του Θεού κατά την διάρκεια του μαρτυρίου του. Η κύρια σύνθεση αντανακλά το πνεύμα και την κυρίαρχη ιδεολογία της εποχής. Η Χούντα βρίσκεται στο τέλος της, τα μηνύματα ανυπακοής έχουν αρχίσει να εμφανίζονται σε πολλά επίπεδα. Στην περίπτωσή μας ο στρατευμένος καλλιτέχνης καλείται να περάσει ένα από τα μηνύματα της Ελλάδος των Ελλήνων Χριστιανών προς τη νεολαία. Για την επίτευξη του συγκεκριμένου αποτελέσματος προβαίνει σε μία εικαστική αντίστιξη ανάμεσα στον υπάκουο, βαθύτατα θρησκευόμενο και μη υβρίζοντα ένστολο και το αντίθετό του. Ο βλάσφημος φορά χρωματιστό καμπάνα παντελόνι, μεσάτο σακάκι, τρέφει μακράν κόμη και φαβορίτες. Για όσους έχουν αμφιβολίες ως προς τα αποτελέσματα της κατάπτυστης βλασφημίας, εκτός από την εικαστική απεικόνιση, υπάρχει και η εξήγηση: "ΒΛΑΣΦΗΜΕ: Επί της κεφαλής σου λιθοβολείς!!"

"Τους πάγους θα λειώσουμε με τα δικά μας χνώτα"

Το παρόν τεκμήριο εγγράφεται στις ιδεολογικές αναζητήσεις του ευρύτερου σοσιαλδημοκρατικού κινήματος στην Ελλάδα και ειδικότερα τη συζήτηση για την "κυβερνώσα αριστερά" του 21ου αιώνα.

Συντάκτης του ο Βασίλειος Ξουλίδης, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό του Σπύρου Βούγια στη Θεσσαλονίκη το μακρυνό 2002.
Στο σύντομο μανιφέστο του ο Βασίλειος Ξουλίδης περιγράφει σε αδρές γραμμές το περιεχόμενο του αντι-δεξιού αγώνα, προτείνοντας ταυτόχρονα σχέδια κεντροαριστερής συνεργασίας. Το 2002, την εποχή της εκσυγχρονιστικής λαίλαπας παρόμοιες αντιλήψεις συγκινούσαν ελάχιστους στους κόλπους της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας. Η ιστορική εξέλιξη έμελλε να δικαιώσει τον Βασίλειο Ξουλίδη, καθώς η οικονομική κρίση έχει
αναθεμάνει τα σχέδια για μια ευρύτερη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων ιδιαίτερα στον πολύπαθο δήμο Θεσσαλονίκης. Το trompagr καίτοι επιμένει στην αυτοτέλεια των συνεπών επαναστατικών δυνάμεων δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει τις αγαθές προθέσεις του Βασίλειου Ξουλίδη και να υπενθυμίσει το προσκλητήριό του.

Το "τρικ" που δημοσιεύουμε σήμερα βρέθηκε στο σκονισμένο πεζοδρόμιο της οδού Κασσάνδρου στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια μανιώδους αφισσοκόλησης από τον Toni Rigatoni.

Μεγάλα Ερωτήματα

Το παρόν τεκμήριο έχει μεγάλη συναισθηματική αξία για το επιτελείο του trompagr. Πρόκειται για το βιβλίο του
"καθηγητού Άγγελου Νεζερίτου" Ο κομμουνισμός διαλύεται εις το οινόπνευμα;, το οποίο βασίστηκε σε αντίστοιχη γαλλική έκδοση των Αντουάν και Φιλίπ Μεγιέρ. Στις 134 σελίδες του βιβλίου ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με εκατοντάδες ανεκδοτολογικά περιστατικά, ευτράπελα επεισόδια και ανέκδοτα με κύρια θεματική την κατάσταση στις σοσιαλιστικές χώρες. Ο Άγγελος Νεζερίτης προκειμένου να εισαγάγει τον αναγνώστη στο πνεύμα του βιβλίου παραθέτει μια ευσύνοπτη εισαγωγή, απόσπασμα της οποίας δημοσιεύουμε σήμερα. Στη συνέχεια ακολουθούν εκατοντάδες "ανέκδοτα"
διαρθρωμένα σε θεματικές ενότητες. Το συλλεγέν υλικό εντυπωσιάζει για την ευρύτητά του, καθώς χρονικά καλύπτεται η περίοδος από τον πρώιμο Μαρξ έως τον ύστερο Μπρέζνιεφ. Αναλόγως εντυπωσιακή είναι και η γεωγραφική εποπτεία του συγγραφέως, καθώς ανθολογούνται ανέκδοτα από το Βιετνάμ έως και την Τσεχοσλοβακία. Ο παρατηρητικός αναγνώστης μπορεί ίσως να διακρίνει την υπεραντιπροσώπευση του στρατάρχου Τίτο, ο οποίος εμφανίζεται να πρωταγωνιστεί σε μεγάλο τμήμα του βιβλίου. Το γεγονός αυτό πιθανόν να οφείλεται σε τυχαίους παράγοντες. Μια πιο καχύποπτη ανάγνωση θα συσχέτιζε το γεγονός με την πλήρη απουσία σχετικών ιστοριών από την ανταγωνιστική σοσιαλιστική Αλβανία. Στις τελευταίες σελίδες ο Άγγελος Νεζερίτης παραθέτει πλούσιο βιογραφικό σημείωμα, στο οποίο ξεχωρίζουμε την παρουσία του στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, την συγγραφή 50 (πενήντα) πραγματειών, την προεδρία του συνδέσμου "Κλήμης ο Αλεξανδρεύς", την προεδρία του στην "Εκτελεστική Επιτροπή Ιδρύσεως Ιδιωτικού Πανεπιστημίου", την προεδρία του στον "Πανελλήνιο Σύνδεσμο Μετόχων Α.Ε. Θωμάς ο Ακύνατος", την πρόσκλησή του από το Propeller Club, το ταξίδι του στο Λιχνενστάιν, την εκδοτική του παρουσία στο "ετήσιο περιοδικό σύγγραμα Τέχνη-Επιστήμη-Τεχνική" και την ίδρυση της "Ελευθέρας Ανωτάτης Σχολής Βυζαντινών Σπουδών εις το Κάστρον της Μονεμβασίας". Στις "ερασιτεχνικές ασχολίες" του ο συγγραφέας επιμένει ότι αρέσκεται στην "λήψη αξιόλογων φωτογραφιών και στην ακρόαση ωδικών πτηνών".

Σήμερα δημοσιεύουμε το εξώφυλλο του βιβλίου, το τέλος της εισαγωγής, στο οποίο κατατίθεται η πρόταση για τη σύσταση "Συλλόγου Προστασίας Χάρτου" ως αντίρροπο στην κομμουνιστική επιρροή, καθώς και μια σελίδα περιέχουσα ορισμένα ανέκδοτα, αντιπροσωπευτικά του συνόλου.
Σε περίπτωση που μας ζητηθεί, το επιτελείο του trompagr θα παρουσιάσει στο ευρύτερο κοινό το πλήρες βιογραφικό σημείωμα του συγγραφέως. Ανάλογη είναι η δέσμευσή μας για δημοσίευση ανεκδότων, αναλόγως της ζήτησης. Δεχόμεθα και "παραγγελίες", ήτοι εστιασμένες παρακλήσεις για ιστορικά πρόσωπα και περιόδους.

Το παρόν τεκμήριο αποκτήθηκε το 1995 στα Ιωάννινα, σε βιβλιοχαρτοπωλείο που τερμάτιζε το βίο του έναντι του
κεντρικού ταχυδρομείου. Συνοδός του Toni Rigatoni σε εκείνη την ευτυχή εξόρμηση ήταν η Μαρ. Καρ. την οποία και
ευχαριστεί για μία ακόμα φορά.

Μεγάλα Μέντιουμ - Μεγάλες Ευκαιρίες

Με τη δημοσίευση του παρόντος τεκμηρίου το trompagr επιστρέφει στην τακτική του λειτουργία. Ορισμένοι φίλοι και αναγνώστες απέδωσαν την παρατεταμένη σιωπή στην εξάντληση του αποθέματος τεκμηρίων. Δεν γνωρίζουμε το σκοτεινό κέντρο, που βρίσκεται πίσω από τις διαδόσεις αυτές, αλλά διαβεβαιώνουμε ότι τα αποθέματα τρόμπας παραμένουν σε υψηλά επίπεδα. Επιπλέον, νέοι συνεργάτες έρχονται να ανανεώσουν το υπάρχον επιτελείο του trompagr, συνεισφέροντας την εξεταστική τους ματιά και την ερευνητική τους εμπειρία.

Λαμπρό παράδειγμα αποτελεί ο "ερευνητής Ζήτα", η ταυτότητα του οποίου παραμένει μυστική, ένεκα της θέσης που κατέχει σε κορυφαίο πολιτιστικό ίδρυμα της χώρας. Δημοσιεύουμε το τεκμήριο που μας απέστειλε, καθώς και σύντομη περιγραφή, με την βεβαιότητα ότι εγκαινιάζουμε μια σταθερή συνεργασία. Η τελευταία δημόσια φωτογραφία του "ερευνητή Ζήτα" εμφανίστηκε σε πρόσφατο τεύχος εντύπου αποφοίτων με έδρα την Θεσσαλονίκη. Το στοιχείο αυτό το προσκομίζουμε, προκειμένου να διαψεύσουμε ενδεχόμενη προσπάθεια αμφισβήτησης -με τη μέθοδο της προβοκάτσιας- της ένταξης του "ερευνητή Ζήτα" στην ομάδα του trompagr.

Ακολουθεί το κείμενό του:

"Βρέθηκε στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου μου στις 31-7-2009. Ο έμπειρος πνευματιστής (με θαυμαστικό παρακαλώ) έχει την εικοσαετή εμπειρία και λύνει όλα τα σεξουαλικής φύσεως προβλήματα, αισθηματικά και δικαστικά. Ως Bonus υπάρχει και το φυλακτό. Η Αγγλική μετάφραση έχει διαφορές ως προς τη σημασία και τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Σημειώστε ακόμα την ύπαρξη διαφορετικού τηλεφώνου για τους αγγλόφωνους και τους ελληνόφωνους, καθώς και ότι ο αγγλόφωνος δεν χρειάζεται να ρωτήσει σε ποιό πάτωμα βρίσκονται τα γραφεία του μέντιουμ, υπό την προϋπόθεση ότι ξέρει ελληνικά."

Πανεθνικός Συναγερμός Σωτηρίας

Η εγγύτητα των επικείμενων ευρωεκλογών καθιστά αναγκαίο τον προσανατολισμό του trompagr προς θέματα σχετικά με τις δραστηριότητες κομματικών σχηματισμών και την επιρροή ιδεολογικών ρευμάτων στην διαμόρφωση της πολιτικής καθημερινότητας. Στο κλίμα αυτό, παρουσιάζουμε την προκήρυξη του Γεωργίου Ι. Μελά, ταξιάρχου εν αποστρατεία και, ο οποίος ηγήθηκε από το 2000 του Κινήματος Αλήθειας Λευτεριάς και Αγάπης (Κ.Α.Λ.Α.). Το παρόν τεκμήριο ανήκει στις πρώιμες απόπειρες συγκρότησης του ιδεολογικού πυρήνα του κινήματος, γεγονός που ερμηνεύει την απουσία κάθε αναφοράς στον πολιτικό αυτό σχηματισμό. Το Κ.Α.Λ.Α. κυκλοφόρησε δύο διαδοχικές προκηρύξεις, τον Μάρτιο και τον Οκτώβριο του 2000 αντίστοιχα, οι οποίες αποτυπώνουν την μετεξέλιξη της σκέψης του Γεωργίου Μελά και την οργανωτική συγκρότηση των προσπαθειών του.

Κεντρικός άξονας, που διατρέχει το πρώιμο αυτό κείμενο, είναι η αποκάλυψη της εβραϊκής συνωμοσίας, ενώ παράλληλα είναι ευκρινής η προσπάθεια δημιουργίας ερεισμάτων στην ελληνική νεολαία, όπως μαρτυρά η προσφώνηση ‘αγαπημένα μας ελληνόπουλα’. Η σκέψη του Μελά παρουσιάζει πρωτοτυπία, καθώς ο εβραϊκός παράγοντας εμφανίζεται υπεύθυνος για την ελληνική υπογεννητικότητα, την πρόκληση του Πελοποννησιακού πολέμου, την παράδοση της Κωνσταντινούπολης και άλλα γεγονότα της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Υπερβαίνοντας τα στενά εθνικά πλαίσια, ο συγγραφέας ακολουθώντας μια γραμμική ιστοριογραφική αντίληψη, αναδεικνύει την εβραϊκή υπαιτιότητα της επανάστασης των Μπολσεβίκων, του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, τη ‘διάλυση’ της Σοβιετικής Ένωσης και την ανακάλυψη των μικροτσιπς-βιοτσιπς [δυστυχώς όμως όχι και των potato-chips]. Στη συνέχεια, ο Γεώργιος Μελάς επιχειρεί τη σύνδεση του εβραϊκού παράγοντα με τις τεκτονικές στοές, επιμένοντας ιδιαίτερα στο ρόλο τους στην συγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος. Προκειμένου να αποφύγει τυχόν αντιφάσεις, καθότι προηγουμένως ο ‘διεθνής εβραϊσμός’ εμφανιζόταν ως υποκινητής της ‘διάλυσης’ της Σοβιετικής Ένωσης, εξηγεί ότι ‘οι εβραίοι σατανιστές με τους μασώνους (…) άδειασαν τους κομμουνιστές (…) γιατί σήμερα θέλουν [οι εβραίοι σατανιστές] να επικρατήσουν μέσω της σατανολατρείας!!!’.

Το τέλος της προκήρυξης φανερώνει τις ιδεολογικές διεργασίες στους κόλπους του κινήματος, καθώς μνημονεύεται η ίδρυση του Πανεθνικού Συναγερμού Σωτηρίας με επικεφαλής τον Γεώργιο Μελά. Όπως ήδη σημειώσαμε, ο σχηματισμός αυτός σύντομα έδωσε τη θέση του στο Κίνημα Αλήθειας, Λευτεριάς και Αγάπης, μια σαφή μετατόπιση από την αίσθηση του επείγοντος στην στρατηγική θέαση μιας νέας κοινωνικής πραγματικότητας. Το αναντίρρητο γεγονός της αυτονομίας της σκέψης του Γεωργίου Μελά τεκμαίρεται από την επιλογή του να μην συνταχτεί με τους σχηματισμούς του παλαιού πολιτικού κόσμου, παρότι κατά δήλωσή του, ο αδερφός του υπήρξε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Φημολογείται, ότι η παρέμβασή του υπήρξε καθοριστική στην ανακοπή της δυναμικής του Κ.Α.Λ.Α., καθώς υπήρχε διάχυτη ανησυχία ότι ο νεοπαγής σχηματισμός θα μπορούσε να ανακόψει την πορεία της κεντροδεξιάς προς την εξουσία. Το παρόν τεκμήριο δόθηκε στον Toni Rigatoni το μακρινό 1999 σε κεντρικό δρόμο των Αθηνών, κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής διαδήλωσης, ιδιοχείρως από τον Γεώργιο Μελά.