Επαναστάτης Διδάκτορας

Οι ραγδαίες πολιικές εξελίξεις και η ρευστότητα του κοινωνικού σκηνικού ενισχύουν το ερευνητικό ενδιαφέρον για τα προσωποπαγή πολιτικά κόμματα, τα οποία αναμένεται να διαδραματίσουν ιδιαίτερο ρόλο στο προσεχές διάστημα। Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζουμε τον Μεμονωμένο Υποψήφιο της εκλογικής περιφέρειας Ρεθύμνου, Μάρκο Ιερωνυμάκη του Ιωσήφ, επικεφαλής του σχηματισμού "Διδακτορική Επανάσταση Κοινωνικής Αντίστασης", ή αλλιώς Δ।Ε.Κ.Α. Οι προσεκτικοί αναγνώστες ήδη θα διέκριναν το προφανές. Ο Μάρκος Ιερωνυμάκης επέλεξε να τιτλοφορήσει το συνδυασμό του επικαλούμενος την έννοια του "Διδάκτορα", καθότι δραστηριοποιείται στην περιφέρεια, όπου εδρεύει το πανεπιστήμιο Κρήτης. Είναι γνωστό, ότι η κοινωνική ιδιότητα του διδάκτορα αποτελεί διαβατήριο στην διψασμένη για γνώση κοινωνία του Ρεθύμνου, ενώ ταυτόχρονα ελκύει το ενδιαφέρον σημαντικού τμήματος του γυναικείου εκλογικού σώματος της πόλης- παράγοντας καθοριστικός για την επιτυχία σε μία περιφέρεια όπου κάθε υποψήφιος καλείται να αντιμετωπίσει την Όλγα Κεφαλογιάννη.

Ο Μάρκος Ιερωνυμάκης κατέφυγε στην μετονομασία του κόμματός του κατά τις εκλογές του 2009. Το 2007 είχε κατέλθει επικεφαλής συνδυασμού με το ακρωνύμιο Μ.Α.Π.Α. Η μετεξέλιξη -προϊόν συνεδριακής διαδικασίας, κατά την οποία επικράτησε έναντι της "αναβάθμισης"- αναδεικνύει την ιδεολογική ευελιξία και την ικανότητα του Μάρκου Ιερωνυμάκη να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του μέλλοντος. Η δικαίωση της επιλογής αυτής είναι αυταπόδεικτη, αν δει κανείς τα σχετικά αποτελέσματα. Το 2007 το Μ.Α.Π.Α. συγκέντρωσε μόλις 51 ψήφους, ενώ το 2009 η "Διδακτορική Επανάσταση Κοινωνικής Αντίστασης" εκτινάχθηκε στις 94, ήτοι 0.18%. Γνωστοί σχολιαστές επιχείρησαν να κατατάξουν τον συνδυασμό στην λεγόμενη εξωκοινοβουλευτική αριστερά, ορμώμενοι απο την αναφορά της λέξης "Επανάσταση" στον τίτλο του κόμματος, αλλά και του τελικού αποτελέσματος.

Ειδικότερα στοιχεία φανερώνουν το εσφαλμένο αυτών των συλλογισμών. Στο 182 Εκλογικό Τμήμα Συβρίτου, ο συνδυασμός "Διδακτορική Επανάσταση Κοινωνικής Αντίστασης" αναδείχθηκε τρίτος, αφήνοντας πίσω του παραδοσιακές δυνάμεις της καθεστωτικής και μη αριστεράς. Πιο συγκεκριμένα, επί 181 εγκύρων ψηφοδελτίων το ΠΑ.ΣΟ.Κ. συγκέντρωσε μόλις 122 ψήφους, η Νέα Δημοκρατία 43, η "Διδακτορική Επανάσταση Κοινωνικής Αντίστασης" 9, το ΛΑ.Ο.Σ. 3, η Δημοκρατική Αναγέννηση 2, το Κ.Κ.Ε. 1, όσες και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, ενώ οι παραδοσιακές δυνάμεις του "χώρου" καταποντίστηκαν ολοκληρωτικά. Με αφετηρία αυτή την επιτυχία ο Μάρκος Ιερωνυμάκης έχει δρομολογήσει διεργασίες συμμετοχής στο ευρύ κοινωνικό μέτωπο, καθότι τον Απρίλιο του 2010 εθεάθη σε ανοιχτή σύσκεψη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Εκεί δήλωσε, διακόπτοντας τον εισηγητή, τη συμφωνία του με τους γενικούς στόχους που θα ετίθεντο, ζήτησε να ειδοποιηθεί, καθότι έπρεπε να φύγει και έφυγε. Πολιτικοί επιστήμονες διακρίνουν στις διεργασίες αυτές προοπτικές δυναμικής ανόδου του Κ.Κ.Ε. στο 182 Ε.Τ. Συβρίτου, ενώ ορισμένοι -που έχουν υιοθετήσει πορίσματα της λεγόμενης "γλωσσολογικής στροφής"- συνδέουν τα τελευταία γεγονότα με το πατρώνυμο του Μάρκου Ιερωνυμάκη.

Σερραϊκά Νέα

Το παρόν τεκμήριο αποτελεί μία ξεχωριστή έκφραση της λαϊκής αυτενέργειας. Πρόκειται για την εφημερίδα Δημοκρατική Εξουσία, μία "Οικουμενική Ποιητική Εφημερίδα", η οποία κυκλοφορεί στο νομό Σερρών από διμελή εκδοτική ομάδα [Απόστολος Μπόικος και Κατερίνα Κωτούλα]. Στο υπό παρουσίαση φύλλο δημοσιεύεται εκτενές πρόγραμμα πολιτικής και ηθικής αναμόρφωσης της χώρας, αρθρωμένο σε 15 "Νοήματα". Η φιλοσοφική αφετηρία του οικουμενικού-ποιητικού μανιφέστου γύρω από την ενότητα των όντων, σύντομα δίνει τη θέση της σε συγκεκριμένες προτάσεις και θέσεις για την προοπτική της λαϊκής αναμόρφωσης. Ο προσεκτικός αναγνώστης θα σταθεί ιδιαίτερα στα εδάφια 4, 5 και 6 του κειμένου, καθώς αναδεικνύουν την επιμονή της αντίθεσης κέντρου-περιφέρειας στον 21ο αιώνα. Στο πλαίσιο αυτό ξεχωρίζει η πρόταση για μεταφορά της "νέας πρωτεύουσας της Ελλάδας στους δήμους του σημερινού Ν. Σερρών"- λογική η οποία απαντάται και στο έργο του Π. Κομπίλα ιδρυτή του Κόμματος Δικαίου, ο οποίος σθεναρά είχε υποστηρίξει την ανάγκη μεταφοράς της πρωτεύουσας στους Χουλιαράδες Ιωαννίνων. Οι φιλομαθείς αναγνώστες ας ανατρέξουν στις δημοσιεύσεις περί του Π. Κομπίλα για να μπορούν να προχωρήσουν σε μία συγκριτική ανάγνωση των δύο κειμένων. Το όλο ζήτημα της μεταφοράς της πρωτεύουσας διαπλέκεται με συγκεκριμένες προτάσεις για τη διοικητική αναδιοργάνωση του νομού Σερρών, αναγκαία προϋπόθεση για την δραστηριοποίηση των λαϊκών συμβουλίων και της εξασφάλισης της οργανικής ενότητας των πόλεων της χώρας.

Ο Toni Rigatoni είχε την τύχη να αλιεύσει το φύλλο της Δημοκρατικής Εξουσίας τον Ιανουάριο του 2010 στο παγωμένο δημοτικό στάδιο Σερρών, ενώ παρακολουθούσε τον αγώνα για το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας Πανσερραϊκού- Θρασύβουλου με τελικό σκορ 2-2. Σημαντική υπήρξε η αρωγή φίλων του συνδέσμου φιλάθλων Che Guevara Serres Club, οι οποίοι υπέδειξαν την παρουσία του εκδότη της εφημερίδας στις κερκίδες του γηπέδου.

Κεκαυμένες Ανησυχίες

Ή παρούσα ανάρτηση του Ερευνητή Ζήτα προκάλεσε γενικό ενθουσιασμό στο επιτελείο του trompagr, ενώ οριστικοποίησε την προαγωγή του Ερευνητή Ζήτα σε trompista Πρώτης Τάξεως. Το κείμενο και η αρχειακή τεκμηρίωση δεν χρειάζονται περαιτέρω παρουσίασης- απλώς σημειώνουμε ότι ένεκα τεχνικών περιορισμών δεν εστάθη δυνατή η ανάρτηση μίας εικόνας, γεγονός όμως που δεν αλλοιώνει το πνεύμα της δημοσίευσης.

"Τα σημερινά τεκμήρια αλιεύθηκαν σε τοίχους της Αθήνας το καλοκαίρι του 1979 και 1980. Ως γνωστόν τη μακρινή εκείνη εποχή ο Κωνσταντίνος ο Α' ο Καραμανλής ήταν πρωθυπουργός και το 1980 μεταπήδησε στην προεδρία της δημοκρατίας μας.
Την μακρινή εκείνη εποχή οι γνωστές συσκευές κλιματισμού (γνωστές ως "Αρχοντίσιον"-ως προνόμιο των αρχόντων τότε, ή/και "Αρκουδίσιον"-με σαφή αναφορά στις πολικές αρκούδες) δεν ήταν διαδεδομένες όπως σήμερα, κόστιζαν μία περιουσία, κατανάλωναν τα κέρατά τους και γενικά θεωρούνταν (από τους μη έχοντες) τεκμήριο πολυτελούς διαβίωσης. Συνεπώς οι προτροπές αυτές πρέπει να έχουν άμεση σχέση και με την κλιματιστική πενία της εποχής. Το γεγονός ότι μετά την επικράτηση των κλιματιστικών δεν κυκλοφορούν συχνά παρόμοια πονήματα ενισχύει την άποψή μας.
Μέσα στον καλοκαιρινό καύσωνα το κέντρο της Αθήνας γέμισε με αυτοκόλλητα διαστάσεων 6 Χ 12 εκ. όπως αυτά που παρουσιάζουμε σήμερα. Ως δράστης των κειμένων είναι το Καντιωτικό περιοδικό "Μαθητική Αστραπή". Το εν λόγω έντυπο κυκλοφόρησε από το 1950 ως το 1999. Σε ότι αφορά τον Αυγουστίνο Καντιώτη, ένα ψάξιμο στο διαδίκτυο θα σας ανταμείψει.

Το γεγονός ότι ο φυσικός καύσων είναι ανυπόφορος χρησιμοποιείται σε αντίστιξη με τον ηθικό καύσωνα που προκαλεί ο γυμνισμός και η λογική συνεπαγωγή του μεταφυσικό καύσωνα της κολάσεώς. Προσωπικά έχω δοκιμάσει μόνο τον φυσικό καύσωνα, οι άλλες δύο μορφές του καύσωνα δεν με έχουν απασχολήσει, ούτε ξέρω πώς εμφανίζονται. Αν κάποιος ξέρει, μπορεί να με ενημερώσει επί του θέματος.





Σε ότι αφορά τον σκανδαλισμό των ψυχών, τα Σόδομα και τα Γόμορρα και την οργή του θεού δεν έχω ίδια άποψη. Οι εγκυκλοπαίδειες και οι μύθοι της παλιάς διαθήκης δεν είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικές στα παραπάνω θέματα. Το ότι ο Θεός μπορεί να λυπηθεί τον τόπο όταν γίνουμε σεμνοί, βρίσκεταί πάνω από τις διανοητικές μου δυνατότητες.




Σημειώνουμε το χριστιανοπρεπές και ελληνοπρεπές ντύσιμο σε αντίθεση με τα έκφυλα όντα του εξωτερικού. Συμπέρασμα: η χώρα και ο πολιτισμός της κινδυνεύει από τα έκφυλα και εισαγόμενα αυτά όντα. Μήπως πρόκειται για εξωγήινους;



Σε ότι αφορά το δίλημμα Θεός-ντυμένοι, Σατανάς-γδυτοί, η απάντηση είναι μάλλον δεδομένη.

Ερευνητής Ζήτα"

Peking Calling

Η υπερπληθώρα δημοσιευμάτων γύρω από την Κίνα, διανθισμένα με κοινοτυπίες για δράκους, γίγαντες και βεντάλιες, καθιστά επιτακτική την ενασχόληση με την ιστορική διαδρομή της κινεζικής επανάστασης και των ιδεολογικών αντιπαραθέσεων, που διαμόρφωσαν τη φύση του σημερινού καθεστώτος. Πολλοί φίλοι του trompagr έχουν επιχειρήσει διερευνητικές συζητήσεις με μικροπωλητές προερχόμενους από την χώρα της μακρινής Ανατολής με πενιχρά αποτελέσματα, ιδίως όταν θίγονται τα θέματα της χήρας του Μάο, της συμμορίας των τεσσάρων και της περίφημης γάτας που επιμένει να τρώει τα δύσμοιρα ποντίκια. Η παρούσα ανάρτηση αποσκοπεί στην πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών γύρω από τις συζητήσεις στο εσωτερικό του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας στην ευαίσθητη περίοδο ύστερα από το θάνατο του προέδρου Μάο.

Πιο συγκεκριμένα παρουσιάζονται ορισμένες σελίδες από τις αποφάσεις του 11^ου εθνικού συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, που κυκλοφόρησαν από το Ε.Κ.Κ.Ε. το 1977, με τίτλο Ζήτω το 11^ο Εθνικό Συνέδριο του Κ.Κ. Κίνας, Υλικά και Ντοκουμέντα. Στις σελίδες αυτές ο αναγνώστης μπορεί να πληροφορηθεί για τη σύνθεση του Προεδρείου του Συνεδρίου (223 μέλη), της Κεντρικής Επιτροπής (201 μέλη), των αναπληρωματικών της Κεντρικής Επιτροπής (132 μέλη), του Πολιτικού Γραφείου και των αναπληρωματικών του Πολιτικού Γραφείου. Ο γνώστης των εσωτερικών συσχετισμών στο κινεζικό κομμουνιστικό κίνημα μπορεί εύκολα να διακρίνει την ηγεμονία της πλειοψηφούσας τάσης και τον εξοστρακισμό των οπαδών της συμμορίας των τεσσάρων. Ταυτόχρονα η επισήμανση γάμα (γ) στα ονόματα των γυναικών-μελών των καθοδηγητικών οργάνων αναδεικνύει ζητήματα ποσοστώσεων και νέο-φεμινιστικών μεθόδων, ενδεικτικά του πρωτοπόρου πνεύματος του κινεζικού σοσιαλισμού. Τέλος, το επιτελείο του trompagr προκηρύσσει μέγα διαγωνισμό καλώντας τους υπομονετικούς αναγνώστες να εντοπίσουν σε πόσα καθοδηγητικά πόστα εξελέγη ο σύντροφος Τσιν Τσι –βέϊ.

Το παρόν έργο προέρχεται από τη συλλογή του Toni Rigatoni. Η μοναδικότητα του αντιτύπου τεκμαίρεται από την ύπαρξη χειρόγραφων σημειώσεων στο περιθώριο των σελίδων, στο εξής ύφος: «Το 1974 ο Μάο ήταν 81 ετών. Είχε ακόμα η σκέψη του την οξύτητα, τη διαύγεια και τη δύναμη που χρειαζόταν για τη διαμόρφωση της θεωρίας των τριών κόσμων; Γιατί δεν αναφέρει [το κείμενο] λέξη για τον Τσου Εν-λάϊ που συγκεκριμενοποίησε τη θεωρία αυτή; Φαίνεται πώς έχει δίκιο ο Εμβέρ Χότζα. Το ραδιόφωνο του Πεκίνου (γαλλική εκπομπή) είπε μια βραδιά –το πρώτο πενθήμερο του Οχτώβρη 1977- ότι ο Μάο για πρώτη φορά μίλησε για τη θεωρία των 3 κόσμων σε αμερικανούς φιλοξενούμενους το 1974 και ύστερα ο Τσου Εν-λάϊ συγκεκριμενοποίησε τη θεωρία αυτή» (σ. 47-48: περιθώριο κάτω δεξιά). Αν κάποιος αναγνώστης μπορεί να αποδείξει ότι υπήρξε αυτός που σημείωσε τα παραπάνω, το trompagr δεσμεύεται να επιστρέψει την παρούσα έκδοση στον αρχικό κάτοχο.

Δεινόσαυροι, Διπλοδοκοι και Ελαιόλαδο

Η παρούσα δημοσίευση αποσκοπεί στον εμπλουτισμό της συζήτησης για την εξέλιξη του πλανήτη και τα ερωτήματα περί της καταγωγής του ανθρώπινου είδους. Ταυτόχρονα, προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για τις διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων μεταναστών στις Ηνωμένες Πολιτείες την περίοδο του μεσοπολέμου. Τέλος, αποτελεί ένα σαφές δείγμα της εξέλιξης του κλάδου των διαφημίσεων και την επιστράτευση επαγωγικών σχημάτων για την προώθηση του διαφημιζόμενου προϊόντος.

Τα ζητήματα αυτά αναδεικνύει η διαφήμιση του εκλεκτού ελαιολάδου Aristocratic, η οποία δημοσιεύτηκε στον ελληνο-αμερικανικό τύπο της δεκαετίας του 1930. Η επιστημονική διαπίστωση για την εξαφάνιση των δεινοσαύρων αποσκοπεί στην προσέλκυση του φιλομαθούς αναγνώστη. Στη συνέχεια, με διαλεκτικό τρόπο οι δεινόσαυροι και η αδηφαγία τους δημιουργούν συνειρμούς για την προοπτική επιβίωσης του ανθρωπίνου είδους. Στο κρίσιμο εκείνο σημείο τονίζεται η ανάγκη αποφυγής των δεινοσαύριων σφαλμάτων και η συμβολή του διαφημιζόμενου ελαιολάδου.

Ο σύντομος αυτός σχολιασμός δεν παραγνωρίζει ένδιαφέρουσες παραμέτρους τόυ παρόντος τεκμηρίου, όπως η χρήση της ραδιοφωνικής εκπομπής, που σημειώνεται στο τέλος. Επίσης, δεν μπορεί να αγνοήσει κανείς ότι η χρήση του συγκεκριμένου επιστημονικού επιχειρήματος για την υποστήριξη του ελαιολάδου είναι ασυγκρίτως πιο ενδιαφέρουσα από σύγχρονες διαφημίσεις για Λεσβίες "που ξέρουν από καλό λάδι" εξαιτίας της καταγωγής τους και άλλους παρόμοιους εμπειρικούς και ηθικοπλαστικούς συνειρμούς για "παρθένα" έλαια.

Το παρόν τεκμήριο εντοπίστηκε από τον Toni Rigatoni κατά τη διάρκεια έρευνάς του για την επιρροή του baseball και των μπασκετικών cheerleaders στη διαμόρφωση του ελληνο-αμερικανικού ανδρικού προτύπου.